ورځنۍ رڼا, اګست ۲۴: ما ته د هغوئ د ټولو تکليفونو پته ده

ما ته د هغوئ د ټولو تکليفونو پته ده.

هِجرت ۳:۷

خلقو هغۀ ته سپک وکتل او هغه يې رد کړو، هغه د درد او کړاؤ سره مخ شو.

يشعياه ۵۳:۳

ځکه چې زمونږ داسې مشر اِمام نۀ دے څوک چې زمونږ په کمزورتياو کښې مونږ سره همدردى ونۀ کړى بلکې هغه په ټولو خبرو کښې زمونږ په شان وآزمائيلے شو خو بيا هم بې‌ګناه وو.

عبرانيان ۴:۱۵

هغۀ زمونږ بيمارۍ او کمزورۍ اوچتې کړې.

متى ۸:۱۷

هلته کښې د يعقوب کوهے وو او عيسىٰ د خپل سفر نه ستړے شوے وو نو هغه کوهى سره کښېناستو.

يوحنا ۴:۶

کله چې عيسىٰ مريم او ورسره يهوديان په ژړا وليدل نو هغۀ يو سوړ اسويلے وکړو او ډېر زهير شو.

يوحنا ۱۱:۳۳

عيسىٰ په ژړا شو.

يوحنا ۱۱:۳۵

ځکه چې هغه په خپله په تکليفونو کښې وآزمائيلے شو نو هغه د دې قابل دے چې د هغوئ مدد وکړى څوک چې آزمائيلے کيږى.

عبرانيان ۲:۱۸

مالِک خُدائ د خپل بره مقدس مقام نه لاندې وکتل، بره آسمان نه هغۀ زمکې ته نظر وکړو، چې د قېديانو زبيرګى واورى، په چا چې حُکم د مرګ شوے دے هغوئ د مرګ نه آزاد کړى.

زبور ۱۰۲:۱۹–۲۰

خو هغۀ ته د هغې لارې پته ده چې کومه ما اختيار کړې ده، او کله چې هغه ما وآزمائى نو زۀ به د سرو زرو په شان صفا يم.

ايُوب ۲۳:۱۰

کله چې زما روح په ما کښې کمزورے شى، نو دا تۀ يې چې زما په لارو پوهېږې.

زبور ۱۴۲:۳

ځکه چې هر څوک چې تا سره ولګى نو هغه د خپلې سترګې ګاټى سره لګى.

زکرياه ۲:۸

هغه د هغوئ په ټولو تکليفونو کښې شريک شو. او هغوئ هغه فرښتې بچ کړل کومه چې د خُدائ پاک د حضور نه ورغلې وه.

يشعياه ۶۳:۹

ترڅو چې لا ورځ ده مونږ له د هغۀ کار کول په کار دى چا چې زۀ رالېږلے يم.

يوحنا ۹:۴

يو ناراسته کس ډېر څۀ غواړى خو څۀ ورته نۀ ملاويږى، خو د محنت کوونکى خواهش تر سره کيږى.

متلونه ۱۳:۴

او يو کس چې نور تازه کوى نو په خپله به هم تازه شى.

متلونه ۱۱:۲۵

زما خوراک څښاک دا دے چې زۀ د هغۀ رضا وکړم چا چې زۀ رالېږلے يم او چې د هغۀ کار پوره کړم. ولې تاسو دا نۀ وايئ چې څلور مياشتې نورې دى او بيا به لَو ګډ شى؟ خو زۀ تاسو ته دا وايم چې ګېرچاپېره پټو ته وګورئ چې د لَو کولو دپاره تيار دى.

يوحنا ۴:۳۴–۳۵

”د آسمان بادشاهى داسې ده لکه چې د يوې زمکې مالِک سحر وختى د کور نه ووتو، چې خپل د انګورو باغ دپاره مزدوران ولټوى. او چې کله يې مزدورانو سره د ورځې مزدورى مقرره کړه نو هغوئ يې کار له ولېږل.

متى ۲۰:۱–۲

تۀ د کلام زيرے ورکوه او وخت ناوخته دې کار ته تيار اوسه.

دوېم تيموتيوس ۴:۲

خو اول هغۀ خپل لس نوکران راوبلل او هر يو ته يې په دې وينا د سرو زرو يوه يوه سيکه ورکړه چې دوئ پرې سوداګرى کوى ترڅو چې زۀ راواپس نۀ شم.

لوقا ۱۹:۱۳

په حقيقت کښې ما د هغوئ ټولو نه زياته خوارى کړې ده. اګر کۀ دا ما ونۀ کړه بلکې د خُدائ پاک په هغه فضل وشوه چې په ما دے.

اول کورنتيان ۱۵:۱۰