۵ نو خُدائ پاک هغه راتلونکې دُنيا چې مونږ يې بيان کوُو د فرښتو تابع نۀ کړه. ۶ بلکې په صحيفو کښې يو ځائ وئيل شوى دى چې، ”انسان څۀ وى چې تۀ پرې نظر ساتې، نو بنيادم څۀ وى چې تۀ يې خيال ساتې؟ ۷ تا هغه د فرښتو نه لږ کم کړے دے او ورته دې د جلال او عزت تاج ورپه سر کړے دے. ۸ او تا په هر څيز پوره اختيار ورکړے دے او هر څۀ دې د هغۀ د پښو لاندې کړى دى.“ نو چې خُدائ پاک ټول څيزونه د هغوئ تابع کړل نو هغۀ هيڅ څيز داسې پرې نۀ ښودلو چې هغه يې د هغۀ تابع کړے نۀ وى، خو مونږ تر اوسه ټول څيزونه د هغۀ تابع نۀ وينو.
۹ خو مونږ عيسىٰ ګورو، څوک چې د لږ وخت دپاره د فرښتو نه کم کړے شو، خو اوس د مرګ د تکليف تېرولو په وسيله هغۀ ته د جلال او عزت تاج په سر شو، او داسې د خُدائ پاک په فضل هغۀ د ټولو دپاره مرګ وزغملو.
۱ په تېره زمانه کښې خُدائ پاک زمونږ پلار نيکۀ ته ډېر ځله په مختلفو طريقو د نبيانو په وسيله خبرې وکړې. ۲ خو په دې آخره زمانه کښې هغۀ مونږ ته د خپل زوئ په وسيله خبرې وکړې چا چې هغه د ټولو څيزونو وارث مقرر کړو او د هغۀ په وسيله يې کائنات پېدا کړل. ۳ هغه د خُدائ د جلال مظهر او هغه د خُدائ د ذات تصوير دے او هغه ټول کائنات په خپل زورَور کلام سمبالوى. کله چې هغۀ زمونږ ګناهونه پاک کړل نو په آسمان کښې د قادر مطلق خُدائ ښى لاس ته کښېناستو.
۴ نو څنګه چې زوئ د فرښتو نه لوئ دے نو دغه شان د هغۀ نوم د هغوئ نه لوئ دے کوم چې هغۀ ته په ميراث کښې مِلاو شوے دے. ۵ ځکه چې خُدائ پاک کله هم کومې فرښتې ته دا نۀ دى فرمائيلى چې، ”تۀ زما زوئ يې، او د نن نه زۀ ستا پلار شوم.“ او بيا دا چې، ”زۀ به د هغۀ پلار يم او هغه به زما زوئ وى.“ ۶ او بيا چې خُدائ پاک خپل اول پېدا شوے، دُنيا ته راولى نو هغه فرمائى چې، ”د خُدائ پاک ټولې فرښتې دې هغۀ ته سجده وکړى.“ ۷ او د فرښتو په حقله فرمائى چې، ”هغه د خپلو فرښتو نه هواګانې جوړوى او د خپلو خادِمانو نه د اور شُغلې جوړوى.“ ۸ خو خپل زوئ ته فرمائى چې، ”اے خُدايه پاکه، ستا تخت به تل تر تله وى او د صداقت امسا ستا د بادشاهۍ امسا ده. ۹ تا د صداقت سره مينه او د شرارت نه نفرت وکړو، په دې وجه خُدائ پاک، يعنې ستاسو خُدائ پاک، تۀ د خوشحالۍ په تېلو د خپلو ملګرو په نسبت زيات مسح کړې.“ ۱۰ او، ”اے مالِکه، تا د زمکې بنياد د ازل نه کېښودو او آسمان ستا د لاس کار دے. ۱۱ هغه به فنا شى خو تۀ به باقى پاتې يې، او هغه ټول به د جامو په شان زاړۀ شى. ۱۲ تۀ به هغوئ د زړې چُوغې په شان راونغاړې او د جامو په شان به هغوئ بدل کړے شى. خو تۀ به تل تر تله هم هغه يې او د تل دپاره به قائم دائم يې.“ ۱۳ خو خُدائ پاک فرښتې ته کله هم نۀ دى فرمائيلى چې، ”تۀ زما ښى لاس ته کښېنه ترڅو چې زۀ ستا دشمنان ستا د پښو د لاندې چوکۍ جوړ نۀ کړم.“ ۱۴ ولې ټولې فرښتې خِدمت ګزار روحونه نۀ دى کوم چې د هغه خلقو د خِدمت دپاره رالېږلے شوى دى څوک چې د خلاصون وارثان دى؟
عبرانيان ۲:۵–۸ · عبرانيان ۲:۹ · عبرانيان ۱ · PYPB
په عبرانیانو 1 او 2 کې، د څښتن عیسی ډیری ویاړونه زموږ په وړاندې راوړل شوي دي. په 1 فصل کې، موږ هغه د خدای د زوی په توګه وینو. په 2 فصل کې، موږ هغه د انسان د زوی په توګه وینو. او ولې به د خدای زوی انسان شي؟ ډیری دلیلونه په 2 فصل کې زموږ په وړاندې راوړل شوي، مګر درې ځله یادونه شوې چې دا د دې لپاره وه چې هغه کړاو ولید. حیرانوونکی فکر!
په 9 آیت کې، هغه څوک چې د فرښتو څخه بې حده لوړ و - د خدای، زوی او خالق او ساتونکي او د ټولو شیانو وارث په توګه، او نور - د مرګ د کړاو له امله د انسان په توګه د فرښتو څخه لږ څه ټیټ شو. دلته د هغه کفاره کړاوونه په روښانه توګه زموږ په وړاندې راوړل شوي دي. د یو سړي، آدم له لارې، ګناه نړۍ ته ننوتله، او مرګ د ګناه له لارې (رومیانو 5:12). لومړي سړي دې نړۍ ته ګناه او مرګ معرفي کړل. د خدای په ترتیب کې، یو سړی به وي - څوک چې لاهم خدای دی - څوک چې کولی شي په مؤثره توګه د دواړو سره معامله وکړي، د خدای ویاړ ته. مګر د آدم له نسل څخه هیڅوک نشو کولی دا کار وکړي. دوی ټولو ګناه کړې وه او د خدای له ویاړ څخه کم شوي وو او د خپلو ګناهونو د مزد په توګه یې مرګ ګټلی و (3:23؛ 6:23).
یو بې ګناه، مقدس سړی ته اړتیا وه. او هیڅوک نشو موندلی. او همداسې، د خدای مبارک زوی پخپله انسان شو، دویم سړی - ځکه چې نور ټول یوازې د ناکام شوي لومړي سړي تکرار وو - او وروستی آدم - ځکه چې هیڅکله به بل ته اړتیا نه وي. په عبرانیانو 2:5-8 کې، موږ ته ویل شوي چې د انسان په توګه به ټول شیان د هغه تابع شي. هغه به په راتلونکې نړۍ کې واکمني وکړي. مګر لومړی دا اړینه وه چې هغه باید د مرګ کړاوونه وزغمي، او "د هرڅه لپاره مرګ وڅکي" (jnd). څومره حیرانوونکی دی چې بیرته وګورو او وګورو چې کار شوی دی، او اوس هغه د ویاړ او عزت تاج په سر وینو!
