5-۶ چې ابىسلوم مړ شو نو د داؤد او حجيت مشرے ژوندے زوئ ادونياه وو. هغه ډېر ښائسته سړے وو. داؤد د هغۀ سره هيڅ کله سختى نۀ وه کړې، هغۀ خپل ځان اوچتولو او وئيل يې چې، ”زۀ به بادشاه يم.“ هغۀ د ځان دپاره د جنګى ګاډو، آسونو او د پنځوسو سړو بندوبست کړے وو چې د حِفاظت دپاره ورسره وى.
۱ په سپرلى کښې د کال په کوم وخت چې بادشاهان اکثر جنګ له ځى، داؤد يوآب د هغۀ آفسران او د بنى اِسرائيلو لښکر ولېږلو، هغوئ عمونيانو له شکست ورکړو او د ربه ښار يې محاصره کړو. خو داؤد په خپله په يروشلم کښې ايسار شو. ۲ يوه ورځ په ماښامى کښې داؤد د کټ نه پاڅېدو او د محل چت ته وختو. کله چې هغه هلته ګرځېدلو نو هغۀ يوه ښځه وليده چې لامبل يې. هغه ډېره ښائسته وه. ۳ نو هغۀ يو پېغام وړونکے ولېږلو چې معلومه کړى چې هغه څوک وه، نو هغۀ ته ووئيلے شول چې هغه بتسبع وه، هغه د الىعام لور او د حِتى اورِياه ښځه وه. ۴ داؤد پېغام وړُونکى ورولېږل چې هغه راولى، هغه ورله راغله او داؤد ورسره څملاستو. هغه د مياشتنۍ بيمارۍ نه ايله صفا شوې وه. بيا هغه واپس کور ته لاړه. ۵ وروستو هغې ته پته ولګېده چې هغه اُميدواره ده او داؤد له يې پېغام ولېږلو چې خبر شى چې زۀ اُميدواره يم. ۶ بيا داؤد يوآب له دا پېغام ولېږلو، ”اورِياه حِتے ما له راولېږه.“ يوآب هغه داؤد له ولېږلو. ۷ کله چې اورِياه راورسېدو، داؤد ترې نه تپوس وکړو چې، ”يوآب او لښکر څنګه دے او جنګ څنګه روان دے؟“ ۸ بيا هغۀ اورِياه ته ووئيل، ”کور ته لاړ شه او لږ آرام وکړه.“ اورِياه لاړو او داؤد د هغۀ کور ته يوه تُحفه ولېږله. ۹ خو اورِياه کور ته لا نۀ ړو، هغه د بادشاه د څوکيدارانو سره د محل د دروازې سره څملاستو. ۱۰ کله چې داؤد خبر شو چې اورِياه کور ته نۀ دے تلے، نو هغۀ ترې نه تپوس وکړو، ”تۀ د ډېر وخت غېرحاضرۍ نه اوس راواپس شوے يې، تۀ کور ته ولې لا نۀ ړې؟“ ۱۱ اورِياه ورته ووئيل، ”د بنى اِسرائيلو او د يهوداه سړى په جنګ کښې دى او د لوظ صندوق د هغوئ سره دے، زما مشر يوآب او د هغۀ آفسرانو په مېدان کښې خېمې لګولې دى. زۀ څنګه کور ته لاړ شم، يا څنګه خوراک څښاک وکړم او د خپلې ښځې سره څملم؟ زۀ ستا په سر قسم خورم چې زۀ به داسې کار هيڅکله ونۀ کړم.“ ۱۲ نو داؤد وفرمائيل، ”نو دا پاتې ورځ دلته ايسار شه او سبا به زۀ تا واپس ولېږم.“ نو اورِياه په هغه او په ورپسې ورځ په يروشلم کښې ايسار شو. ۱۳ داؤد هغه د ماښام روټۍ له راوغوښتو او نشه يې کړو. خو اورِياه په هغه شپه بيا کور ته لا نۀ ړو، او د محل د څوکيدارانو په کوټه کښې په کټ کښې څملاستو. ۱۴ په ورپسې سحر داؤد يوآب ته يو خط وليکلو او اورِياه په لاس يې ورولېږلو. ۱۵ هغۀ وليکل، ”اورِياه په وړومبى صف کښې ودروه، چرته چې جنګ ډېر سخت دے، هغه يواځې پرېږده چې ووژلے شى.“ ۱۶ کله چې يوآب ښار محاصره کولو، نو هغۀ اورِياه يو داسې ځائ ته ولېږلو چې هغۀ ته پته وه چې هلته دشمن تکړه دے. ۱۷ د دشمن لښکر د ښار نه راووتلو او د يوآب د لښکر سره يې جنګ وکړو، د داؤد يو څو آفسران ووژلے شول او اورِياه هم ووژلے شو. ۱۸ بيا يوآب داؤد له د جنګ په حقله خبر ورولېږلو، ۱۹ او هغۀ پېغام وړُونکى ته داسې وفرمائيل، ”کله چې تۀ بادشاه ته د جنګ په حقله هر څۀ ووائې، ۲۰ نو کېدے شى چې هغه غصه شى او تپوس درنه وکړى چې تاسو د هغوئ سره جنګ دپاره ښار ته دومره نزدې ولې تلى وئ؟ تاسو ته پته نۀ وه څۀ چې هغوئ به مو د دېوالونو نه په غشو وولى؟ ۲۱ تاسو ته ياد نۀ دى څۀ چې د جدعون زوئ ابىمَلِک څنګه وژلے شوے وو؟ په تيبض کښې داسې شوى وُو چې يوې ښځې د دېوال نه د ژرندې کاڼے راوغورزولو او هغه يې ووژلو. نو بيا تاسو ولې دومره دېوال ته نزدې شوى وئ؟ کۀ بادشاه ستاسو نه دا تپوس وکړو نو هغۀ ته ووايئ چې ستاسو آفسر اورِياه حِتے هم وژلے شوے دے.“ ۲۲ نو پېغام وړونکے داؤد له لاړو او هغه هر څۀ يې ورته ووئيل چې څۀ يوآب د وئيلو حُکم کړے وو. ۲۳ هغۀ ووئيل، ”زمونږ دشمنان زمونږ نه تکړه وُو او د ښار نه راووتل چې په مېدان کښې مونږ سره جنګ وکړى، خو مونږ هغوئ د ښار دروازې ته واپس وشړل. ۲۴ بيا هغوئ د دېوال نه په مونږ باندې غشى راوويشتل او بادشاه سلامت، ستا يو څو آفسران ووژلے شول، ستا آفسر اورِياه حِتے هم ووژلے شو.“ ۲۵ داؤد پېغام وړُونکى ته وفرمائيل، ”د يوآب حوصله افزائى وکړه او ورته ووايه چې خفه نۀ شى، ځکه چې تا ته دا پته نۀ لګى چې څوک به په جنګ کښې مرى. هغۀ ته ووايه چې په ښار باندې يوه مضبوطه حمله وکړى او قبضه يې کړى.“ ۲۶ کله چې بتسبع خبر شوه چې د هغې خاوند وژلے شوے دے، نو هغې ورپسې ماتم وکړو. ۲۷ کله چې د ماتم وخت تېر شو، داؤد هغه راوغوښتله چې محل ته راشى، نو هغه يې ښځه شوه او يو زوئ يې ترې نه پېدا شو. خو چې داؤد کوم عمل کړے وو په هغې باندې مالِک خُدائ نارضا وو.
۶ نو امنون بهانه وکړه چې زۀ بيمار يم او په کټ کښې څملاستو. داؤد بادشاه مِلاوېدو له ورَغلو او امنون ورته ووئيل، ”مِهربانى وکړه تامار پرېږده چې راشى او زما په مخکښې دلته يو څو روټۍ تيارې کړى او بيا يې ما له په خپل لاس راکړى.“ ۷ نو داؤد د تامار کور ته خبر ورولېږلو چې، ”د امنون کور ته لاړه شه او د هغۀ دپاره څۀ خوراک تيار کړه.“
اول بادشاهان ۱:۶ · دوېم سموئيل ۱۱ · دوېم سموئيل ۱۳:۶–۷ · PYPB
دا کلمې د سلیمان د خپل روزنې په اړه د شهادت برخه ده، کوم چې هغه هڅه کوله خپلو ماشومانو ته انتقال کړي. خدای هغه ته دا په امثال کې ثبت کړل ترڅو دا زموږ لپاره هم د خپل مقدس کلام د یوې برخې په توګه وساتي. په داسې نړۍ کې چې ډیری شیان له ترتیب څخه بهر دي، خدای لاهم غواړي چې "د پلرونو زړونه ماشومانو ته، او د ماشومانو زړونه خپلو پلرونو ته واړوي" ترڅو هغه "راشي او ځمکه په لعنت سره ونه وهي" (ملاکی 4:6).
کتاب په خاموشۍ سره موږ ته ښیې چې داود د خپلو مشرانو زامنو سره د پلار په توګه ناکام شو. پداسې حال کې چې هغه له دوی سره مینه درلوده، هغه له دوی سره ټینګ نه و، په ځانګړي توګه د ابشالوم سره، چې یو غوره و. لومړی له شاول څخه وتښتید، بیا په جنګونو او دولتي چارو کې بوخت و، داسې بریښي چې هغه خپلو مشرانو زامنو ته اجازه ورکړې وه چې خپلې هیلې او خوښۍ پرته له کوم حساب ورکولو یا محدودیت څخه پوره کړي (1 پاچاهان 1:6؛ 2 سموئیل 13:6-7، 39). په ډیری لارو کې هغه یو مثالي پاچا و، هغه سړی چې د خدای د زړه په څیر و. بیا هم د ډیری میرمنو او کنیزانو سره د ځان په خوښولو سره، یو څه چې خدای په تثنیه 17:17 کې د اسراییلو پاچاهانو لپاره په ښکاره توګه منع کړی و، هغه خپلو زامنو ته ښه مثال نه و ورکړی - او په ځانګړي توګه کله چې هغه بتشبع واخیسته او بیا یې د خپل ګناه پټولو لپاره په جګړه کې د هغې د میړه د مړینې بندوبست وکړ (2 سموئیل 11). څومره بد مثال!
هغه څنګه کولی شي اخلاقي ځواک ولري چې خپل زامن له ورته بدۍ څخه وساتي؟ ماشومان په ډیره اسانۍ سره د خپلو والدینو پښو ته ګوري او تعقیبوي. موږ چې والدین یو، تل دا په یاد ولرو! راځئ چې نه یوازې خپلو ماشومانو ته ښه لارښوونه او هوښیار مشوره ورکړو، بلکې دوی ته یو خدایي مثال هم وټاکو!
