۱ د اِتوار په ورځ سحر وختى چې لا توره خړه وه مريم مګدلينى قبر له لاړه او وې کتل چې د غار د خولې نه کاڼے لرې کړے شوے وو. ۲ نو هغه په منډه شمعون پطروس او هغه بل مريد له راغله چا سره چې عيسىٰ مينه کوله او ورته يې ووئيل چې، ”هغوئ مالِک د قبر نه وړے دے، او مونږ ته دا پته نشته چې کوم ځائ هغوئ د هغۀ لاش ښخ کړے دے.“ ۳ نو پطروس او هغه بل مريد راووتل او قبر طرف ته روان شول. ۴ هغوئ دواړو يو ځائ منډې وهلې خو هغه بل مريد د پطروس نه مخکښې شو او قبر ته وړاندې ورسېدو. ۵ هغۀ سر ټيټ کړو او دننه يې وکتل چې د کتان کفن هلته پروت وو خو دننه ورنۀغلو. ۶ بيا شمعون پطروس چې په هغۀ پسې وو راورسېدو او غار ته ورننوتو. د کتان هغه کفن يې هلته پروت وليدو ۷ او هغه رومال چې د عيسىٰ سر يې پرې تړلے وو د کتان د کفن سره نۀ وو بلکې ځان له جدا انغښتے شوے په يو بل ځائ کښې پروت وو. ۸ بيا هغه بل مريد څوک چې قبر ته مخکښې رسېدلے وو هغه هم قبر ته ورننوتو او وې ليدل او يقين يې پرې وکړو. ۹ نو اوس هم هغوئ د صحيفو په مطلب پوهه نۀ وُو چې عيسىٰ به خامخا د مړو نه بيا ژوندے پاڅى.
۱۰ نو مريدان واپس خپلو کورونو ته لاړل. ۱۱ خو مريم د قبر نه بهر ولاړه وه او ژړل يې. او په ژړا کښې هغه ورټيټه شوه چې غار کښې دننه وګورى. ۱۲ او هغې هلته دوه فرښتې په سپينو جامو کښې د لاش په ځائ ناستې وليدې، يوه سر ته او بله پښو ته، په هغه ځائ کښې چرته چې د عيسىٰ لاش کېښودے شوے وو. ۱۳ هغوئ د هغې نه تپوس وکړو چې، ”اے خورې، تۀ ولې ژاړې؟“ هغې جواب ورکړو چې، ”هغوئ زما مالِک چرته اوړے دے او ما ته پته نشته چې هغه يې کوم ځائ ښخ کړے دے.“ ۱۴ د دې خبرو نه پس هغې مخ راواړولو او عيسىٰ يې هلته ولاړ وليدو، خو هغې ونۀ پېژندلو چې دا عيسىٰ دے. ۱۵ عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”اے خورې، تۀ ولې ژاړې؟ تۀ څوک لټوې؟“ هغې دا خيال وکړو چې دا د دې باغ مالى دے، نو ورته يې ووئيل، ”صاحبه، کۀ چرې تا هغه د دې ځائ نه وړے وى نو ما ته ووايه چې هغه دې کوم ځائ ښخ کړے دے، او زۀ به هغه يوسم.“ ۱۶ عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”مريمې.“ هغې هغۀ ته مخ ورواړولو او په آرامى ژبه کښې يې وئيل، ”ربونى.“ چې مطلب يې اُستاذ دے. ۱۷ عيسىٰ هغې ته وفرمائيل، ”ګوره چې ما ته لاس رانۀ وړې ځکه چې زۀ لا خپل پلار ته نۀ يم ورغلے. خو زما وروڼو له لاړه شه او هغوئ ته ووايه چې زۀ خپل پلار له او ستاسو پلار له، خپل خُدائ پاک له او ستاسو خُدائ پاک له پاس ځم.“ ۱۸ مريم مګدلينى مريدانو له لاړه او وې وئيل چې، ”ما مالِک وليدو.“ او هغې هغوئ ته د هغه هر څۀ حال ووئيلو څۀ چې عيسىٰ ورته فرمائيلى وُو.
يوحنا ۲۰:۱–۱۸ · PYPB
لکه څنګه چې موږ په څښتن کې وده کوو او له هغه سره بوخت یو، د څښتن عیسی لپاره زموږ مینه وده کوي. مګر ډیری شیان شتون لري چې کولی شي د هغه لید خنډ کړي او حتی بند کړي. دا د قیامت صحنه د هغو زړونو لپاره درمل چمتو کوي چې د مسیح لید یې خنډ شوی وي.
څښتن مریم ته ښکاري، مګر په لومړي سر کې هغه نه پیژني چې هغه څوک دی. د هغې زړه له غم څخه دروند دی، له اندیښنې څخه بار دی، او له هغه څه څخه چې موږ یې حتی نا امیدي بللی شو، خپه ده. د هغې هیله مات شوې ښکاري او هغه ژاړي! دا په همدې شیبه کې دی چې راپورته شوی څښتن هغې ته ښکاري. دا لمس کوونکې صحنه زموږ د څښتن لومړۍ د قیامت څرګندونه ده، او دا مریم ته ده چې دروند زړه لري! ډیری وختونه، کله چې زموږ زړونه دروند وي، موږ نشو کولی وګورو چې زموږ څښتن د ستونزو په وخت کې تل موجود مرسته ده. دا تر هغه وخته پورې نه ده چې هغه د هغې نوم یاد کړي چې د هغې سترګې پرانیستل کیږي چې هغه څوک دی او د هغې زړه غواړي له هغه سره ونښلي! مګر یوه پوښتنه وشوه، کوم چې نن ورځ زموږ هر یو لپاره یوه مهمه پوښتنه ده: «تاسو څوک لټوئ؟»
د داسې پوښتنې ځواب کولی شي هغه بارونه لرې کړي چې موږ په ژوند کې دروند کوي. کله چې موږ د هغه په اړه یو تازه لید ترلاسه کړو چې هغه د راپورته شوي ژغورونکي په توګه څوک دی، چا چې ژمنه کړې چې هیڅکله به موږ پریږدي یا پریږدي، څښتن کولی شي موږ، لکه څنګه چې هغه مریم کوي، د ځان او زموږ پلار سره د یوې نږدې اړیکې حقیقت ته راوړي. د هغه غږ اوریدل، زموږ سترګې له هرڅه او هرچا څخه لرې کول، زموږ زړونو ته به خوښي او خوشحالي راوړي، حتی په سختو وختونو کې. ځکه چې هغه ژوندی دی، موږ کولی شو سبا سره مخ شو!