څښتن نږدې دی — ۲۰۲۶ سېپتمبر ۲۲: زبور ۱۰۴

^۱ اے زما روحه، د مالِک خُدائ ثناء صِفت وکړه. اے مالِکه خُدايه، تۀ ډېر لوئ يې زما پاکه خُدايه، تا د شان او شوکت او لويئ جامې اچولې دى. ^۲ هغۀ خپل ځان نه نُور لکه د جامو راتاو کړے دے، هغۀ آسمانونه لکه د پړدې په شان غوړولې دى ^۳ هغه د خپل پاس کور تيرونه د اوبو دپاسه ږدى. هغه د وريځو نه جنګى ګاډۍ جوړوى او د هوا په وزرو سوريږى. ^۴ هوا د هغۀ پېغام رسوونکى جوړيږى، او د اور لمبې د هغۀ خِدمتګارې دى. ^۵ هغه زمکه په خپلو بنيادونو باندې مضبوطوى، چې هيڅکله به نۀ خوځيږى. ^۶ تا زمکه په سېلاب باندې لکه د جامو پټه کړې ده، او اوبۀ د غرونو دپاسه ودرېدلې دى. ^۷ ستا په رټنه اوبۀ وتښتېدلې، ستا د آواز په تندر سره وتښتېدلې. ^۸ د غرونو نه ښکته وبهېدلې، او لاندې درو ته لاړلې، او هغه ځايونو ته چې کوم تا ورته مقرر کړى وُو. ^۹ تا ورته حد مقرر کړو د هغې نه وړاندې نۀ ځى، هيڅکله به بيا زمکه پټه نۀ کړى. ^۱۰ تۀ په درو کښې د چينو نه اوبۀ راوباسې، چې د غرونو په مينځ کښې بهيږى. ^۱۱ او د بيابان ټول ځناور ترې نه اوبۀ څښى، او ځنګلى خرونه ورباندې خپله تنده ماتوى. ^۱۲ مارغان د روانو اوبو په خوا کښې جالې جوړوى، او د څانګو په مينځ کښې سندرې وائى. ^۱۳ او تۀ د خپل آسمانى کور نه غرونه اوبۀ کوې، او ستا د کارونو د مېوو په وجه زمکه معموريږى. ^۱۴ تۀ د څاروو دپاره ګياه شنه کوې، او تۀ د بنيادمو دپاره شنۀ بوټى راټوکوې، او د زمکې نه خوراک پېدا کوې. ^۱۵ تۀ د بنيادم د خوشحالولو دپاره مے پېدا کوې، او تۀ تېل د هغۀ د مخ د تازه والى دپاره پېدا کوې، او تۀ روټۍ پېدا کوې کومه چې انسان ته طاقت ورکوى. ^۱۶ د مالِک خُدائ ونې ښې سيرابه شوې، د لبنان دِيار کوم چې هغۀ کَرلى دى. ^۱۷ هلته مارغان په کښې ځان له جالې جوړوى، او ډينګان د چلغوزو ونو کښې اوسيږى. ^۱۸ په لوړو غرونو کښې ځنګلى چېلۍ اوسيږى، په لويو ګړنګونو کښې د صحرا سوى اوسيږى. ^۱۹ تا سپوږمۍ د موسم د مقررولو دپاره جوړه کړه، نمر په دې پوهيږى چې کله ښکته شى. ^۲۰ تۀ تيارۀ راولې نو بيا شپه شى، او ټول ځنګلى ځناور په کښې په ګشت شى. ^۲۱ نو بيا ځوانان زمرى په خپل ښکار پسې غړمبيږى او د خُدائ پاک نه خپل خوراک غواړى. ^۲۲ خو چې کله د سحر نمر راښکاره شى، نو بيا هغوئ په خپلو غارونو کښې اودۀ شى. ^۲۳ نو بيا بنى آدم خپلو کارونو پسې ځى، چې تر ماښامه خپله مزدورى وکړى. ^۲۴ اے مالِکه خُدايه، تا د مختلفو ځناورو څومره قسمونه پېدا کړى دى، ټول دې په عقلمندۍ سره جوړ کړى دى، زمکه ستا د مخلوق نه ډکه شوې ده. ^۲۵ په دومره پراخه او لوئ سمندر کښې چې تا پېدا کړے دے. چې د بې‌شمېره مخلوق نه ډک دے، چې غټ او واړۀ ژوندى څيزونه په کښې دى. ^۲۶ وګوره بيړۍ په کښې ځى راځى، سمندرى بلاګانې تا جوړې کړې چې په کښې لوبې کوى. ^۲۷ دا هر څۀ ستا نه طمع کوى چې دوئ ته په خپل وخت سره خوراک ورکړې ^۲۸ کله چې تۀ دوئ ته ورکوې نو دوئ يې راغونډوى، او چې خپل لاس کولاو کړې نو دوئ په ښۀ څيزونو ماړۀ شى. ^۲۹ نو کله چې تۀ د دوئ نه خپل مخ واړوې نو دوئ يريږى، کله چې تۀ د دوئ نه ساه واخلې نو دوئ مړۀ او دوباره خاورې شى. ^۳۰ کله چې تۀ خپل روح راولېږې مخلوق راپېدا شى، او تۀ د زمکې مخ دوباره تازه کوې. ^۳۱ د مالِک خُدائ جلال دې تر ابده قائم وى، مالِک خُدائ دې په خپل کار خوشحاله وى. ^۳۲ کله چې هغه زمکې ته وګورى نو په لړزان شى، او چې غرونو له لاس وروړى نو په لوګى بدل شى. ^۳۳ زۀ به د مالِک خُدائ سندرې په خپل ټول ژوند کښې وايم، ترڅو چې ژوندے يم د خُدائ پاک ثناء به وايم. ^۳۴ زما خيالونه او سوچونه دې هغه خوشحاله کړى، لکه چې زۀ په مالِک خُدائ کښې خوشحالى کوم. ^۳۵ خو ګناهګاران دې د زمکې نه فنا شى او بدعمله دې نور پاتې نۀ شى. د مالِک خُدائ ثناء ووايه اے زما روحه. د مالِک خُدائ ثناء صِفت وکړه.

^۱ د مالِک خُدائ شُکر ګزارى وکړئ، او د هغۀ نوم واخلئ، کوم کارونه چې هغۀ کړى دى قومونه ترې خبر کړئ. ^۲ هغۀ ته سرود ووايئ او د هغۀ ثناء صِفت وکړئ، او د هغۀ ټول عجيبه کارونه وستايئ. ^۳ تاسو د هغۀ په مقدس نوم فخر وکړئ، او د چا زړونه چې د مالِک خُدائ لټون کوى هغوئ دې خوشحالى وکړى. ^۴ د مالِک خُدائ او د هغۀ د طاقت لټون وکړئ، هر وخت د هغۀ د مخ د ليدو کوشش کوئ. ^۵ کوم عجيبه کارونه چې هغۀ کړى دى هغه راپه ياد کړئ، او د هغۀ معجزې او اِنصاف ياد ساتئ. ^۶ اے د هغۀ د خِدمتګار اِبراهيم بچو، د هغۀ د غوره شوى د يعقوب بچو. ^۷ هغه رب زمونږ خُدائ پاک دے، د هغۀ عدالت په ټوله دُنيا کښې دے. ^۸ هغه خپل لوظ تر ابده پورې ياد ساتى، او هغه تر زر نسله پورې خپله وعده ياده ساتى، ^۹ کوم لوظ چې هغۀ د اِبراهيم سره کړے وو، او هغه قسم چې دۀ د اِسحاق سره کړے وو. ^۱۰ هغۀ دا د يعقوب دپاره اصُول جوړ کړو، او دا يې د بنى اِسرائيلو دپاره ابدى لوظ کړو. ^۱۱ هغۀ وفرمائيل، ”تاسو ته به زۀ د کنعان مُلک درکړم، لکه د خپل حق په شان به يې په ميراث کښې درکړم.“ ^۱۲ په کوم وخت کښې چې په شمار کښې دوئ ډېر کم وُو، او په حقيقت کښې هغوئ لږ او مسافر وُو. ^۱۳ دوئ به د يو قوم نه بل قوم ته سرګردانه ګرځېدل، او د يو بادشاهت نه به بل بادشاهت ته سرګردانه تلل. ^۱۴ څوک يې هم نۀ پرېښودل چې په دوئ ظلم وکړى، تر دې چې د دوئ دپاره به يې بادشاهان رټل. ^۱۵ هغه فرمائى، ”زما غوره شوو خلقو ته څۀ ونۀ وايئ، او نۀ زما پېغمبرانو ته نقصان ورسوئ.“ ^۱۶ هغۀ په هغه زمکه باندې قحط نازل کړو، او د دوئ د خوراک وسيلې يې تباه کړې. ^۱۷ هغۀ د دوئ نه وړاندې يو سړے مِصر ته ولېږلو، يوسف څوک چې د يو غلام په شان خرڅ شولو. ^۱۸ د هغۀ پښې يې په بيړو خوږ کړې، د اوسپنو زنځير يې په غاړه ورته واچولو. ^۱۹ ترڅو چې د هغۀ پېشګوئې پوره شوې نۀ وه، د مالِک خُدائ کلام د هغۀ د زړۀ د رښتينوالى آزمېښت وکړو. ^۲۰ نو بيا بادشاه هغه راوغوښتو او آزاد يې کړو، د قومونو بادشاه هغه آزاد کړو. ^۲۱ هغۀ هغه د خپل کور مشر جوړ کړو، په خپل ټول ملکيت يې اختيار ورکړو. ^۲۲ يوسف د بادشاه په آفسرانو باندې اختيار لرلو او د هغۀ مشيرانو ته يې تعليم ورکولو. ^۲۳ نو بيا بنى اِسرائيل مِصر ته راننوتل، د حام په مُلک کښې يعقوب د مسافر په شان اوسېدلو. ^۲۴ خو مالِک خُدائ خپل خلق ډېر کړل، هغۀ دوئ د دشمنانو نه ډېر زيات کړل. ^۲۵ هغۀ د خپل قوم نه تور کړل د مِصريانو زړونه، چې د دۀ د خِدمتګارانو سره چالاکى وکړى. ^۲۶ هغۀ خپل خِدمتګار موسىٰ ورولېږلو، او ورسره يې کوم چې هغۀ غوره کړے وو هارون ورولېږلو. ^۲۷ نو هغوئ د خلقو په مخکښې د هغۀ عجيبه نښې ښکاره کړې، او عجيبه معجزې او نښې يې د حام په مُلک کښې ښکاره کړې. ^۲۸ هغۀ تيارۀ راولېږله او مُلک يې ټول تورتم کړلو، خو ولې دوئ د هغۀ د کلام مخالفت وکړلو. ^۲۹ او هغۀ د دوئ اوبۀ په وينو بدلې کړې، او د دوئ کبان يې په کښې مړۀ کړل. ^۳۰ د دوئ ټول مُلک د چيندخانو نه ډک شو، او تر دې چې د بادشاهانو په کمرو کښې ښکاره شول چيندخان. ^۳۱ د هغۀ په حُکم راغلل د مچانو لښکرونه، او ورسره راغلل د ماشو لښکرونه. ^۳۲ د باران په ځائ ږلۍ ورباندې راغله، او ورسره په ټول مُلک کښې د برېښنا او تندر آوازونه. ^۳۳ هغۀ باغونه د انګورو اينځرانو ورله تباه کړل، او د هغوئ د ټول مُلک ونې يې راوغورزولې. ^۳۴ هغۀ حُکم وکړُو او د قحط د مُولخانو راغلل لښکرونه، او ورسره وُو هم د نورو بې‌شمېره مُولخانو لښکرونه. ^۳۵ دوئ ورنه د مُلک ټول شنۀ بوټى وخوړل، او د دوئ د خاورې ټول پېداوار يې وخوړلو. ^۳۶ نو بيا هغۀ په ټول مُلک کښې د هغوئ مشران زامن هلاک کړل، او د هغوئ د نارينتوب وړومبۍ مېوه يې تباه کړه. ^۳۷ هغۀ بنى اِسرائيل په سرو او سپينو زرو بار کړى راوويستل، او د هغوئ د قبيلو ټول خلق روغ رمټ پاتې شول. ^۳۸ په مِصر کښې ډېره خوشحالى وشوه د هغوئ په تلو، ځکه چې په هغوئ باندې دباؤ غورزېدلے وو د اِسرائيلو. ^۳۹ د هغوئ د پټولو دپاره يې وريځ راخوره کړله، او اور يې راولېږلو چې شپه يې ورله رڼا کړله. ^۴۰ هغوئ ورته سوال وکړو او هغۀ دوئ ته مړَزان ورکړل، او هغوئ يې په آسمانى روټۍ ماړۀ کړل. ^۴۱ هغۀ ګټ په مينځ نيم کړو او اوبۀ ترې نه روانې شولې، لکه د سيند په شان په صحرا کښې وبهېدلې. ^۴۲ ځکه چې هغۀ ته خپله پاکه وعده ياده وه، کومه وعده چې هغۀ خپل خِدمتګار اِبراهيم سره کړې وه. ^۴۳ هغۀ خپل خلق په ډيرې خوشحالۍ سره راوويستل، خپل غوره شوى خلق يې د خوشحالۍ په چغو او سورو سره راوويستل. ^۴۴ هغۀ هغوئ له د نورو قومونو زمکه ورکړله، هغوئ ته هغۀ په ميراث کښې د نورو ګټه مفته ورکړله. ^۴۵ چې دوئ د هغۀ اصُول وساتى او د هغۀ قانون وپېژنى، ثناء دې مالِک خُدائ ته وى.

^۱ د مالِک خُدائ ثناء صِفت وکړئ ځکه چې هغه ښۀ دے، د مالِک خُدائ شُکر ادا کړئ. د هغۀ مينه د تل دپاره پاتې کيږى. ^۲ د مالِک خُدائ د زورَورو کارونو بيان څوک کولے شى او څوک پوره د هغۀ ثناء صِفت بيانولے شى؟ ^۳ بختور دى هغوئ څوک چې اِنصاف کوى، او څوک چې تل ښۀ کارونه کوى. ^۴ په هغه وخت ما ياد ساته، اے مالِکه خُدايه، کله چې تۀ په خپلو خلقو رحم کوې، کله چې تۀ هغوئ بچ کوې نو زما مدد دپاره هم راشه، ^۵ نو چې زۀ هم ستا د غوره شوو خلقو په برکتونو کښې شريک شم، او چې زۀ هم ستا د قوم په خوشحالۍ کښې برخه واخلم او چې زۀ ستا د خلقو سره په ثناء صِفت کولو کښې شريک شم. ^۶ مونږ هم د خپل پلار نيکۀ په شان ګناه ګار يُو، مونږ غلط کارونه وکړل او بدعمله يُو. ^۷ کله چې زمونږ پلار نيکۀ په مِصر کښې وُو، نو ستا معجزو ته يې خيال ونۀ کړو، او ستا ډېر رحمونه ورته ياد نۀ وُو، او د بحرِقُلزم سره هغوئ بغاوت وکړو. ^۸ خو بيا هم هغۀ د خپل نوم په خاطر هغوئ بچ کړۀ، د دې دپاره چې هغه په دې خپل طاقت څرګند کړى. ^۹ او هغۀ بحرِقُلزم ورټلو او هغه اوچ شو، هغۀ هغوئ په سمندر کښې داسې پورې ايستل لکه چې په صحرا کښې روان وُو. ^۱۰ هغۀ دوئ د دشمنانو د لاسونو نه بچ کړل، او د دشمنانو د لاسونو نه يې په بيعه واخستل. ^۱۱ اوبو د هغوئ مخالفين ټول ډوب کړل، او په هغوئ کښې يو کس هم ژوندے پاتې نۀ شو. ^۱۲ بيا هغوئ د هغۀ په وعدو يقين شروع کړو د هغۀ د ثناء صِفت سرود يې ووئيلو. ^۱۳ خو هغوئ هغه هر څۀ زر هېر کړل کوم چې خُدائ پاک د دوئ دپاره کړى وُو، او د هغۀ د نصيحت انتظار يې ونۀ کړو. ^۱۴ خو په هغه بيابان کښې دوئ شهوت پرستى شروع کړه، او په دې يې د خُدائ پاک صبر وآزمائيلو. ^۱۵ نو بيا هغۀ هغوئ ته هر څۀ ورکړل کوم چې دوئ غوښتل، خو هغۀ ورسره وبا هم راولېږله. ^۱۶ بيا هغوئ په کېمپ کښې د موسىٰ سره کينه وساتله او د هارون خلاف چې د مالِک خُدائ دپاره مقدس شوے وو کينه وکړله. ^۱۷ نو په دې وجه زمکه په مينځ وچاوده او داتن يې تير کړو، او ابيرام يې هم سره د نورو دوستانو تير کړو. ^۱۸ او د دوئ د نورو مريدانو په مينځ کښې اور بل شو، او د اور په لمبې سره نور بدعمله تباه شُو. ^۱۹ هغوئ په حورب يعنې سينا کښې سخے جوړ کړو او د اوسپنې نه د جوړ شوى بُت عبادت يې وکړو. ^۲۰ نو په دې کولو سره هغوئ جلالى خُدائ بدل کړو د يو سخى په شکل چې ګياه خورى. ^۲۱ هغوئ خُدائ پاک يعنې خپل خلاصونکے هېر کړو، چا چې په مِصر کښې لوئ کارونه کړى وُو، ^۲۲ د حام په مُلک کښې يې معجزې وکړې او د بحرِقُلزم سره يې عجيبه کارنامې وکړې. ^۲۳ نو هغۀ وفرمائيل زۀ به دوئ تباه کړم نو د هغۀ غوره شوى کس موسىٰ د خُدائ د غضب او مخلوق په مينځ کښې ودرېدلو چې د هغۀ غصه سړه او دوئ د تباهۍ نه بچ کړى. ^۲۴ دوئ بيا د هغه ښۀ مُلک نه نفرت شروع کړو، او دوئ د هغۀ په وعده يقين نۀ کولو. ^۲۵ هغوئ به په خپلو خېمو کښې غورېدل او د مالِک خُدائ تابعدارى يې ونۀ کړه. ^۲۶ نو هغۀ خپل لاس اوچت کړو او دوئ ته يې قسم وخوړو چې هغه به دوئ په دې دشته بيابان کښې مړۀ کړى، ^۲۷ او د هغوئ اولاد يې په قومونو کښې خوارۀ کړل، او هغه يې په مُلکونو کښې تس نس کړل. ^۲۸ هغوئ د بعل د فعور بُت عبادت وکړو او بُتانو ته د پېش کړے شوو قربانو غوښې يې وخوړلې، ^۲۹ د هغوئ په بد عملونو مالِک خُدائ غصه شو، او په دوئ باندې يو لوئ مرض راغلو. ^۳۰ خو فينحاس ورمينځ ته شو او مخ نيوے يې وکړو، نو بيا مرض راقابو شو. ^۳۱ د دې کار په وجه هغه رښتينے جوړ شو دا به نسل در نسل تر ابده پورې وى. ^۳۲ د مريبه د اوبو سره دوئ مالِک خُدائ غصه کړو، د دوئ په وجه په موسىٰ باندې مصيبت راغلو، ^۳۳ هغوئ د موسىٰ روح دومره خفه کړو، چې د هغۀ د خولې نه بې‌ځايه خبرې راووتلې. ^۳۴ او هغوئ هغه قومونه هغه شان تباه نۀ کړل لکه څنګه چې مالِک خُدائ د هغوئ د وژلو حُکم کړے وو، ^۳۵ خو د دې په ځائ هغوئ هم په قومونو کښې ورګډ شول او د هغوئ رِواجونه يې خپل کړل. ^۳۶ هغوئ د هغه خلقو د بُتانو عبادت وکړو، کوم چې د دوئ دپاره دام جوړ شو. ^۳۷ دوئ خپل زامن قربانى کړل او پيريانو ته يې خپلې لوڼه قربانى کړې. ^۳۸ دوئ بې‌ګناه وينې توئ کړې د خپلو لوڼو او زامنو وينې يې توئ کړې، کوم چې د کنعان بُتانو ته دوئ قربانى کړل، د هغوئ د وينې په وجه هغه مُلک ناپاک شو. ^۳۹ په خپلو بدو کارونو يې ځان پليت کړُو، په خپل دې عمل يې ځانونه زناکار کړل. ^۴۰ نو په دې وجه مالِک خُدائ خپلو خلقو ته غصه شو او د خپلو خلقو نه بېزاره شو. ^۴۱ هغۀ دوئ نورو قومونو ته حواله کړل، او د هغوئ دشمنانو په دوئ باندې حکومت وکړو. ^۴۲ او دشمنانو په هغوئ باندې ظلم وکړو او د هغوئ زور طاقت ته يې حواله کړو. ^۴۳ هغۀ څو څو ځلې دوئ بچ کړل، خو هغوئ سرکشى خوښه کړه او په خپله ګناه کښې مختورن شول. ^۴۴ خو هغۀ د هغوئ مصيبت ته پام شو کله چې هغۀ د هغوئ ژړا واورېده، ^۴۵ د دوئ د خاطره هغۀ خپل لوظ ځان ته راياد کړو او هغۀ خپله فېصله د ابدى مينې په سبب بدله کړه. ^۴۶ په هغوئ يې هغه خلق مهربان کړل چا چې دوئ ګېر کړى وُو. ^۴۷ اے مالِکه خُدايه، زمونږ پاکه خُدايه مونږ بچ کړه، او مونږ د قومونو نه راغونډ کړه، نو چې دغه شان مونږ ستا د مقدس نوم شُکر ادا کړُو او ستا په جلال کښې ستا ثناء صِفت ادا کړُو. ^۴۸ د مالِک خُدائ ثناء صِفت دې وى څوک چې د بنى اِسرائيلو خُدائ پاک دے، د ازل نه تر ابده پورې دې د مالِک خُدائ ثناء صِفت وى. راځئ چې ټول په شريکه سره ووايو، ”آمين.“ ثناء صِفت دې مالِک خُدائ ته وى.

زبور ۱۰۴ · زبور ۱۰۵ · زبور ۱۰۶ · PYPB