څښتن نږدې دی — ۲۰۲۶ سېپتمبر ۱۵: شمیرې ۲۰:۱۳

^۲ اے مالِکه خُدايه، زۀ ستا د شُهرت نه خبر يم، ستا د عجيبه کارونو په وجه زۀ په يره کښې يم، اے مالِکه خُدايه. زمونږ د ژوند په ورځو کښې خپل کار تازه کړه، زمونږ په وخت کښې هغه دوباره څرګند کړه. او په خپله غصه کښې دې رحم ياد ساته.

^۱۳ د دې ځائ نوم د مريبه اوبۀ شو، ځکه چې بنى اِسرائيلو د مالِک خُدائ خِلاف شکايت وکړو او هغۀ ورته هلته وښودل چې هغه مقدس دے.

^۱ اے زما روحه، د مالِک خُدائ ثناء صِفت وکړه. اے مالِکه خُدايه، تۀ ډېر لوئ يې زما پاکه خُدايه، تا د شان او شوکت او لويئ جامې اچولې دى. ^۲ هغۀ خپل ځان نه نُور لکه د جامو راتاو کړے دے، هغۀ آسمانونه لکه د پړدې په شان غوړولې دى ^۳ هغه د خپل پاس کور تيرونه د اوبو دپاسه ږدى. هغه د وريځو نه جنګى ګاډۍ جوړوى او د هوا په وزرو سوريږى. ^۴ هوا د هغۀ پېغام رسوونکى جوړيږى، او د اور لمبې د هغۀ خِدمتګارې دى. ^۵ هغه زمکه په خپلو بنيادونو باندې مضبوطوى، چې هيڅکله به نۀ خوځيږى. ^۶ تا زمکه په سېلاب باندې لکه د جامو پټه کړې ده، او اوبۀ د غرونو دپاسه ودرېدلې دى. ^۷ ستا په رټنه اوبۀ وتښتېدلې، ستا د آواز په تندر سره وتښتېدلې. ^۸ د غرونو نه ښکته وبهېدلې، او لاندې درو ته لاړلې، او هغه ځايونو ته چې کوم تا ورته مقرر کړى وُو. ^۹ تا ورته حد مقرر کړو د هغې نه وړاندې نۀ ځى، هيڅکله به بيا زمکه پټه نۀ کړى. ^۱۰ تۀ په درو کښې د چينو نه اوبۀ راوباسې، چې د غرونو په مينځ کښې بهيږى. ^۱۱ او د بيابان ټول ځناور ترې نه اوبۀ څښى، او ځنګلى خرونه ورباندې خپله تنده ماتوى. ^۱۲ مارغان د روانو اوبو په خوا کښې جالې جوړوى، او د څانګو په مينځ کښې سندرې وائى. ^۱۳ او تۀ د خپل آسمانى کور نه غرونه اوبۀ کوې، او ستا د کارونو د مېوو په وجه زمکه معموريږى. ^۱۴ تۀ د څاروو دپاره ګياه شنه کوې، او تۀ د بنيادمو دپاره شنۀ بوټى راټوکوې، او د زمکې نه خوراک پېدا کوې. ^۱۵ تۀ د بنيادم د خوشحالولو دپاره مے پېدا کوې، او تۀ تېل د هغۀ د مخ د تازه والى دپاره پېدا کوې، او تۀ روټۍ پېدا کوې کومه چې انسان ته طاقت ورکوى. ^۱۶ د مالِک خُدائ ونې ښې سيرابه شوې، د لبنان دِيار کوم چې هغۀ کَرلى دى. ^۱۷ هلته مارغان په کښې ځان له جالې جوړوى، او ډينګان د چلغوزو ونو کښې اوسيږى. ^۱۸ په لوړو غرونو کښې ځنګلى چېلۍ اوسيږى، په لويو ګړنګونو کښې د صحرا سوى اوسيږى. ^۱۹ تا سپوږمۍ د موسم د مقررولو دپاره جوړه کړه، نمر په دې پوهيږى چې کله ښکته شى. ^۲۰ تۀ تيارۀ راولې نو بيا شپه شى، او ټول ځنګلى ځناور په کښې په ګشت شى. ^۲۱ نو بيا ځوانان زمرى په خپل ښکار پسې غړمبيږى او د خُدائ پاک نه خپل خوراک غواړى. ^۲۲ خو چې کله د سحر نمر راښکاره شى، نو بيا هغوئ په خپلو غارونو کښې اودۀ شى. ^۲۳ نو بيا بنى آدم خپلو کارونو پسې ځى، چې تر ماښامه خپله مزدورى وکړى. ^۲۴ اے مالِکه خُدايه، تا د مختلفو ځناورو څومره قسمونه پېدا کړى دى، ټول دې په عقلمندۍ سره جوړ کړى دى، زمکه ستا د مخلوق نه ډکه شوې ده. ^۲۵ په دومره پراخه او لوئ سمندر کښې چې تا پېدا کړے دے. چې د بې‌شمېره مخلوق نه ډک دے، چې غټ او واړۀ ژوندى څيزونه په کښې دى. ^۲۶ وګوره بيړۍ په کښې ځى راځى، سمندرى بلاګانې تا جوړې کړې چې په کښې لوبې کوى. ^۲۷ دا هر څۀ ستا نه طمع کوى چې دوئ ته په خپل وخت سره خوراک ورکړې ^۲۸ کله چې تۀ دوئ ته ورکوې نو دوئ يې راغونډوى، او چې خپل لاس کولاو کړې نو دوئ په ښۀ څيزونو ماړۀ شى. ^۲۹ نو کله چې تۀ د دوئ نه خپل مخ واړوې نو دوئ يريږى، کله چې تۀ د دوئ نه ساه واخلې نو دوئ مړۀ او دوباره خاورې شى. ^۳۰ کله چې تۀ خپل روح راولېږې مخلوق راپېدا شى، او تۀ د زمکې مخ دوباره تازه کوې. ^۳۱ د مالِک خُدائ جلال دې تر ابده قائم وى، مالِک خُدائ دې په خپل کار خوشحاله وى. ^۳۲ کله چې هغه زمکې ته وګورى نو په لړزان شى، او چې غرونو له لاس وروړى نو په لوګى بدل شى. ^۳۳ زۀ به د مالِک خُدائ سندرې په خپل ټول ژوند کښې وايم، ترڅو چې ژوندے يم د خُدائ پاک ثناء به وايم. ^۳۴ زما خيالونه او سوچونه دې هغه خوشحاله کړى، لکه چې زۀ په مالِک خُدائ کښې خوشحالى کوم. ^۳۵ خو ګناهګاران دې د زمکې نه فنا شى او بدعمله دې نور پاتې نۀ شى. د مالِک خُدائ ثناء ووايه اے زما روحه. د مالِک خُدائ ثناء صِفت وکړه.

حبقُوق ۳:۲ · شمېر ۲۰:۱۳ · زبور ۱۰۴ · PYPB