۱۱ ښۀ کوئ او د بدو نه ځان ساتئ، امن قائم ساتئ او د هغې کوشش کوئ.
۱۴ کۀ تاسو داسې يو افواه واورئ، نو د هغې پوره معلومات وکړئ، نو کۀ په رښتيا دا بد عمل شوے وى،
۱۳ نو بنى اِسرائيلو د اِلىعزر اِمام زوئ فينحاس د جِلعاد په مُلک کښې د روبين، جاد او د نمرخاتۀ طرف منسى قبيلې خلقو له ولېږلو. ۱۴ بيا لس مشران د فينحاس سره لاړل، چې هر يو د بنى اِسرائيلې قبيلې مشر وو او هر يو په قبيلو کښې د کورَنو مشر وو. ۱۵ هغوئ په جِلعاد کښې د روبين، جاد او د منسى نيمې قبيلې خلقو له راغلل او ورته يې ووئيل چې، ۱۶ ”د مالِک خُدائ ټول قوم تپوس کوى چې تاسو د مالِک خُدائ د بنى اِسرائيلو د خُدائ پاک خِلاف دا عمل ولې کړے دے؟ چې دا قربانګاه تاسو د ځان دپاره جوړه کړې ده نو د مالِک خُدائ خِلاف مو بغاوت کړے دے او تاسو د هغۀ په لاره نۀ يئ روان. ۱۷ په فعور کښې زمونږ هغه ګناه درته ياده ده څۀ، چې په کوم وخت کښې مالِک خُدائ په خلقو وبا راوستله؟ مونږ د هغې په وجه تر اوسه پورې په تکليف کښې يُو. ولې هغه ګناه کافى نۀ وه څۀ؟ ۱۸ تاسو اوس د هغۀ په لاره د تلو نه اِنکار کوئ څۀ؟ کۀ تاسو نن د مالِک خُدائ خِلاف سرکشى وکړه، نو سبا به هغه د بنى اِسرائيلو ټول قوم ته په قهر وى. ۱۹ نو بيا، کۀ ستاسو مُلک د عبادت دپاره ښۀ نۀ وى، نو د مالِک خُدائ مُلک ته ورننوځئ، چرته چې د هغۀ مقدسه خېمه ده. زمونږ په مينځ کښې په څۀ زمکه باندې دعوىٰ وکړئ. خو د مالِک خُدائ خِلاف سرکشى مۀ کوئ او نۀ چې مونږ سرکشه کړئ چې د مالِک خُدائ زمونږ د خُدائ پاک د قربانګاه نه علاوه يوه قربانګاه جوړه کړُو. ۲۰ هغه راپه ياد کړئ چې د زارح زوئ عکن د هغه څيزونو سره خيانت وکړو چې د هغې تباهى ضرورى وه، د دې په وجه د بنى اِسرائيلو ټول قوم ته سزا مِلاو شوه. د عکن د ګناه په وجه نور کسان هم مړۀ شوى وُو.“ ۲۱ د روبين، جاد او د منسى نيمې قبيلو خلقو د نمرپرېواتۀ طرف ته قبيلو د کورَنو مشرانو ته په جواب کښې ووئيل، ۲۲ ”خُدائ پاک طاقتور دے. هغه مالِک خُدائ دے. خُدائ پاک طاقتور دے. هغه مالِک خُدائ دے. هغۀ ته پته ده چې مونږ داسې ولې وکړل او مونږ غواړُو چې تاسو ته هم پته ولګى. کۀ مونږ سرکشى وکړه او په مالِک خُدائ باندې مو ايمان ونۀ لرلو، نو مونږ نور ژوندى مۀ پرېږدئ. ۲۳ کۀ مونږ د مالِک خُدائ نافرمانى وکړه او د دې دپاره مو خپله قربانګاه جوړه کړه چې په دې باندې نذرانې وسوزوو او يا يې د غلې نذرانې او سلامتۍ نذرانې دپاره استعمال کړُو، نو مالِک خُدائ دې په خپله مونږ له سزا راکړى. ۲۴ مونږ داسې ځکه وکړل چې په راتلونکى وختونو کښې ستاسو اولاد زمونږ اولاد ته ونۀ وائى چې ستاسو د مالِک خُدائ د بنى اِسرائيلو د خُدائ پاک سره هيڅ کار نشته. ۲۵ هغۀ زمونږ او ستاسو يعنې د روبين او جاد خلقو په مينځ کښې د اُردن د حد پوله جوړه کړه. ستاسو د مالِک خُدائ سره هيڅ کار نشته. نو بيا کېدے شى چې ستاسو اولاد زمونږ اولاد د مالِک خُدائ د عبادت نه منع کړى. ۲۶ نو مونږ قربانګاه د نذرانو سوزولو او پېش کولو دپاره نۀ ده جوړه کړې، ۲۷ بلکې د دې دپاره مو جوړه کړه چې دا زمونږ او ستاسو او زمونږ نه پس د نسلونو دپاره يو يادګار وى، چې مونږ بېشکه د مالِک خُدائ د مقدسې خېمې په مخکښې د هغۀ عبادت کوُو او هغۀ ته خپلې نذرانې وسوزوو او قربانۍ او د سلامتۍ نذرانې پېش کوُو. نو داسې ستاسو اولاد به دا خبره نۀ کوى چې د مالِک خُدائ سره زمونږ هيڅ کار نشته. ۲۸ زمونږ خيال دا وو، کۀ چرې داسې وشول، نو زمونږ اولاد به وائى چې ګورئ، زمونږ پلار نيکۀ هم هغه شان قربانګاه جوړه کړې ده لکه څنګه چې د مالِک خُدائ قربانګاه ده، دا د سوزېدونکو نذرانو او قربانو دپاره نۀ ده بلکې دا زمونږ او ستاسو د خلقو دپاره يو يادګار دے. ۲۹ مونږ به بېخى د مالِک خُدائ خِلاف سرکشى نۀ کوُو او نۀ به د هغۀ نه اوړو چې د نذرانو د سوزېدو او غلې او د قربانو پېش کولو دپاره يوه قربانګاه جوړه کړُو. کومه قربانګاه چې د مالِک خُدائ زمونږ خُدائ پاک د حضور خېمې په مخکښې ولاړه ده نو صرف هغه به د دې دپاره استعمالولے شى.“ ۳۰ فينحاس اِمام او د قوم هغه لس مشران سړى کوم چې د هغۀ سره وُو، د نمرپرېواتۀ طرف ته د قبيلو د کورَنو مشران د روبين، جاد او د منسى نيمې قبيلې د خبرو نه خبر شول، نو هغوئ خوشحاله شول. ۳۱ د اِلىعزر اِمام زوئ فينحاس هغوئ ته ووئيل، ”اوس مونږ ته پته ده چې مالِک خُدائ زمونږ مل دے. تاسو د هغۀ خِلاف سرکشى ونۀ کړه، نو داسې تاسو بنى اِسرائيل د مالِک خُدائ د سزا نه بچ کړل.“ ۳۲ بيا فينحاس او مشران د جِلعاد په مُلک کښې د روبين او جاد د خلقو نه روان شول او واپس په کنعان کښې د بنى اِسرائيلو خلقو له لاړل او هغوئ يې خبر کړل. ۳۳ بنى اِسرائيل خوشحاله وُو او د خُدائ پاک ثناء صِفت يې کولو. هغوئ جنګ له د تلو او هغه خبرې پرېښودې چې هغه مُلک به تباه کړُو چرته چې د روبين او جاد خلق اوسيږى.
اول پطروس ۳:۱۱ · ګردان ۱۳:۱۴ · يشوَع ۲۲:۱۳–۳۳ · PYPB
د اردن سیند ختیځ قبیلو جنګیالیو په اردن کې یو لوی قربانګاه جوړه کړې وه، د خیمې په وړاندې د اسراییلو د سوځیدونکي قربانۍ قربانګاه یوه کاپي. دې کار نورې قبیلې خورا پریشانې کړې چې خپلو پایلو ته په رسیدو سره، په شیلو کې راټول شول ترڅو د دوی په وړاندې جګړې ته لاړ شي. مګر د دې کولو دمخه، دوی د شهزادګانو یو پلاوی د تحقیق لپاره ولیږه، چې مشري یې فینهاس، هغه کاهن کوله چې مخکې یې د څښتن لپاره خپله لیوالتیا ښودلې وه. دا د هغه لارښوونې سره سم و چې خدای په استثنا 13:14 کې ورکړې وه چې "پوښتنه وکړي، وپلټي، او په دقت سره پوښتنه وکړي."
که څه هم پلاوی په خپلو ذهنونو کې پریکړه کړې وه، او په خورا قوي شرایطو کې یې ځان څرګند کړی و، دوی چمتو وو چې د دوه نیمو قبیلو توضیحات واوري. کله چې دوی دوی واوریدل، "دا دوی خوښ کړل." خپلو هیوادوالو ته په راپور ورکولو سره، دوی خدای ته برکت ورکړ، او مسله حل شوه.
خدای دا حساب په خپل کلام کې زموږ د زده کړې لپاره ایښی دی. ایا موږ د خپلو انګیرنو په اساس عمل کوو، یا موږ شیان په دقت سره ګورو؟ ایا موږ چمتو یو چې د نورو توضیحاتو ته غوږ ونیسو چې د دوی د کړنو لپاره یې ورکوي، یا موږ بحث کوو او په خپلو نظرونو ټینګار کوو؟ ایا موږ سوله لټوو او تعقیب یې کوو (1 پطرس 3:11)؟ ایا موږ خدای ته شکر کوو کله چې موږ پوهیږو چې نور سم وو او موږ په خپلو پایلو کې غلط وو؟
