۱ کله چې څوک خپل يو څاروے د سلامتۍ د نذرانې په توګه پېش کوى، نو هغه دې يو داسې غوَيے يا غوا وى چې هيڅ عېب په کښې نۀ وى. ۲ هغه کس به خپل لاس د هغه ځناور په سر کېږدى او د مالِک خُدائ د حضور مقدسې خېمې د دروازې په خولۀ کښې به يې حلال کړى. د هارون د خاندان اِمامان به هغه وينه د قربانګاه څلورو واړو طرفونو ته وشيندى ۳ او هغه دې د هغه ځناور دا حِصې مالِک خُدائ ته په اور سوزېدونکې نذرانې په توګه پېش کړى. په دې کښې به په کولمو باندې ټوله وازګه، ۴ پښتورګى او په هغې باندې چې څومره وازګه وى او د اينې ښۀ حِصه هم وى. ۵ اِمامان به دا هر څۀ د سوزېدونکې نذرانو سره په قربانګاه باندې وسوزوى. په اور سوزېدونکې د دې نذرانې خوشبو په مالِک خُدائ باندې ښۀ لګى. ۶ کۀ چرې د رَمې نه د سلامتۍ د نذرانې په توګه څۀ پېش کولے شى، کۀ هغه نر وى يا ښځه، خو چې هيڅ عېب په کښې نۀ وى. ۷ کۀ يو کس يو ګډُورے پېش کوى، ۸ نو هغه دې خپل لاس ورله په سر کېږدى او د خېمې مخې ته دې هغه حلال کړى. اِمامان به د هغۀ وينه د قربانګاه په څلورو واړو طرفونو باندې وشيندى ۹ او مالِک خُدائ ته دې د هغه ځناور دا حِصې په اور سوزېدونکې نذرانې په توګه پېش کړى يعنې د ټول لم وازګه چې د ملا د هډُوکى سره نزدې پرې کړے شوې وى، هغه ټوله وازګه چې په کولمو پرته وى، ۱۰ پښتورګى او هغه وازګه چې ورباندې پرته وى او د اينې ښۀ حِصه هم. ۱۱ بيا به اِمام دا هر څۀ په اور سوزېدونکې نذرانې په توګه مالِک خُدائ ته وسوزوى. ۱۲ کۀ يو کس چېلۍ پېش کوى، ۱۳ هغه دې خپل لاس ورله په سر کېږدى او د خېمې مخې ته دې حلاله کړى. اِمامان به د دې وينه د قربانګاه په څلورو واړو طرفونو باندې وشيندى ۱۴ او مالِک خُدائ ته دې دا حِصې په اور سوزېدونکې نذرانې په توګه پېش کړى يعنې هغه ټوله وازګه چې په کولمو باندې پرته وى، ۱۵ پښتورګى او هغه وازګه چې ورباندې پرته وى او د اينې ښۀ حِصه هم. ۱۶ اِمام به دا هر څۀ په اور سوزېدونکې نذرانې په توګه وسوزوى، دا به په مالِک خُدائ باندې يو ښۀ لګېدونکے بوئ وى. د قربانۍ ټوله وازګه د مالِک خُدائ ده. ۱۷ يو بنى اِسرائيلے به هم وازګه او وينه نۀ شى خوړلے، بنى اِسرائيل چې چرته هم اوسيږى نو ټول به دا قانون د تل دپاره منى.
۳۸ خو هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”تاسو داسې وار خطا ولې يئ او ځان سره ولې وايئ چې دا څوک دے؟ ۳۹ زما لاسونو او پښو ته خيال وکړئ چې دا زۀ په خپله يم. ما له لاس راوړئ او وګورئ، د پيرى بدن نۀ وى لکه څنګه چې زما دے.“
ليويانو ۳ · لوقا ۲۴:۳۸–۳۹ · PYPB
لوقا، چې معنی یې
که واک په متی او خدمت په مرقس کې لیدل کیږي، نو دا فضل دی چې په لوقا کې دومره روښانه ځلیږي، هغه فضل چې نه یوازې اسراییلو ته راځي، بلکې غیر یهودیانو ته هم رسیږي. دا په زړه پورې ډول د څښتن عیسی په مثالونو او معجزو کې لیدل کیږي. له همدې امله، هغه فضل چې د برکت ورکولو او د خدای حضور ته د پورته کولو څخه خوند اخلي، د خپلو مقدساتو د تود، بې خنډه اړیکو څخه پرته په هیڅ شی نه راضي کیږي.
دا د هغه د قربانۍ د سولې وړاندیز په ځانګړتیا کې شامل دی، کوم چې په لوقا کې غالب دی. دا د خدای او انسان په سوله او همغږۍ کې د یوځای کولو په توګه د هغه کار باندې ټینګار کوي، خدای د قربانۍ د خواړو برخه ترلاسه کوي. کاهن (مسیح) هم خپله برخه ترلاسه کوي، او وړاندې کوونکي هم خپله برخه لري چې برخه واخلي. لکه څنګه چې د لاویان 3 د سولې وړاندیز سره، ټول، لکه څنګه چې وي، یوځای خواړه خوري.
