۱ په دې وجه مونږ له په کار دى چې په هغه څۀ ډېر غور وکړُو څۀ چې مونږ واورېدل، نو هسې نه چې مونږ د دې نه لرې لاړ شُو او ونۀ ښوئيږو. ۲ ځکه کوم کلام چې د فرښتو په وسيله ورکړے شوے وو هغه قائم پاتې شو او هرې خطا او نافرمانۍ ته ټيک سزا مِلاو شوه، ۳ نو مونږ څنګه د سزا نه بچ کېدے شُو کۀ مونږ د دې لوئ خلاصون نه بېپرواه شُو، د کوم چې اول مالِک اعلان وکړو او بيا هغه خلقو وکړو چا چې هغه واورېدلو؟ ۴ خُدائ پاک هم د خپلو نښو، عجيبه کارونو او قِسما قِسم معجزو په کولو او د خپلې مرضۍ په مطابق د روحُ القُدس د نعمتونو په ويشلو د هغې تصديق وکړو.
۵ نو خُدائ پاک هغه راتلونکې دُنيا چې مونږ يې بيان کوُو د فرښتو تابع نۀ کړه. ۶ بلکې په صحيفو کښې يو ځائ وئيل شوى دى چې، ”انسان څۀ وى چې تۀ پرې نظر ساتې، نو بنيادم څۀ وى چې تۀ يې خيال ساتې؟ ۷ تا هغه د فرښتو نه لږ کم کړے دے او ورته دې د جلال او عزت تاج ورپه سر کړے دے. ۸ او تا په هر څيز پوره اختيار ورکړے دے او هر څۀ دې د هغۀ د پښو لاندې کړى دى.“ نو چې خُدائ پاک ټول څيزونه د هغوئ تابع کړل نو هغۀ هيڅ څيز داسې پرې نۀ ښودلو چې هغه يې د هغۀ تابع کړے نۀ وى، خو مونږ تر اوسه ټول څيزونه د هغۀ تابع نۀ وينو. ۹ خو مونږ عيسىٰ ګورو، څوک چې د لږ وخت دپاره د فرښتو نه کم کړے شو، خو اوس د مرګ د تکليف تېرولو په وسيله هغۀ ته د جلال او عزت تاج په سر شو، او داسې د خُدائ پاک په فضل هغۀ د ټولو دپاره مرګ وزغملو. ۱۰ نو خُدائ پاک دا ټول څيزونه د خپل ځان دپاره پېدا کړى دى او د هغۀ په وسيله پېدا شوى دى، نو هغۀ دا مناسب وګڼل چې ډېر زامن په جلال کښې داخل کړى، نو چې د تکليفونو په وسيله د خلاصون بانى کامِل کړى. ۱۱ ځکه هغه څوک چې پاکوونکے دے او هغوئ څوک چې پاکيږى د ټولو پلار يو دے، نو په هم دې وجه عيسىٰ هغوئ ته په ورور او خور وئيلو نۀ شرميږى. ۱۲ نو هغه فرمائى چې، ”زۀ به خپلو خلقو ته ستا د نوم لوئى بيان کړم، ستا ثناء صِفت به زۀ د جماعت په مينځ کښې وکړم.“ ۱۳ او بيا دا چې، ”زۀ به په هغۀ باور وکړم.“ او، ”ګوره، زۀ د هغه بچو سره دلته موجود يم چې خُدائ پاک ما ته راکړى دى.“ ۱۴ بيا لکه چې د هغۀ بچى انسانان دى، دغه شان عيسىٰ هم انسان شو د دې دپاره چې د مرګ په وسيله هغه څوک چې په مرګ يې قُدرت حاصل وو، يعنې اِبليس، تباه کړى ۱۵ او هغوئ آزاد کړى څوک چې ټول عُمر د مرګ د يرې په غلامۍ کښې ګرفتار وُو. ۱۶ ځکه چې په حقيقت کښې هغه د فرښتو دپاره نه، بلکې د اِبراهيم د نسل مدد دپاره راغلو. ۱۷ هم دغه وجه ده چې عيسىٰ ته په هر لحاظ د خپلو وروڼو په شان جوړېدل په کار وُو چې هغه د خُدائ پاک په خِدمت کولو کښې داسې لوئ اِمام شى چې زړۀ سواندے او وفادار وى، او د خلقو د ګناهونو دپاره د خپل ځان کفاره ورکړى. ۱۸ ځکه چې هغه په خپله په تکليفونو کښې وآزمائيلے شو نو هغه د دې قابل دے چې د هغوئ مدد وکړى څوک چې آزمائيلے کيږى.
۱ نو ځکه اے پاکو وروڼو او خوېندو، تاسو چې په آسمانى بلنه کښې شريک يئ، په هغه رسول او مشر اِمام عيسىٰ غور وکړئ د چا چې مونږ اِقرار کوُو.
۶ خو مسيح د زوئ په حيثيت د خُدائ په کور اختيارمند دے، او مونږ د هغۀ کور يُو کۀ چرې مونږ په هغه اعتماد او فخر قائم پاتې شُو چې د اُميد سره تعلق ساتى.
عبرانيان ۲ · عبرانيان ۳:۱ · عبرانيان ۳:۶ · PYPB
د عبرانیانو په کتاب کې لږ تر لږه پنځه لوی اخطارونه شتون لري، په 2، 4، 6، 10، او 12 فصلونو کې. پخوا، موږ په 2 فصل کې د اخطار په اړه فکر وکړ، کوم چې موږ ته هڅوي چې د مسیح په اړه هر تعلیم ته جدي پام وکړو ترڅو موږ له لارې ونه وځو. دلته په 4 فصل کې، غوښتنه – کوم چې په حقیقت کې د 3 فصل په مینځ کې پیل کیږي – د نافرمانۍ د سخت زړه په اړه یو اخطار دی.
په 2 فصل کې د مسیح رنځونه او جلال وړاندې کولو وروسته، د خدای روح د هغه په اړه د "زموږ د اعتراف رسول او لوی کاهن" (3:1) او د خدای د کور زوی په توګه خبرې کوي. بیا یو هڅونه راځي: موږ هغه کور یو "که موږ تر پایه پورې د امید باور او خوښۍ ټینګ وساتو" (3:6). د مثال په توګه، اسراییلي پلرونو په صحرا کې ټینګ نه و ساتلی بلکې د خدای په وړاندې یې بغاوت وکړ. دوی د هغه غږ واورید او د هغه کارونه یې ولیدل، مګر دوی خپل زړونه سخت کړل. د پایلې په توګه، دوی د خدای آرام ته، د وعدې ځمکې ته داخل نه شول، بلکې په صحرا کې مړه شول. د دوی بې باورۍ دوی ته بد زړونه ورکړل، او د ګناه فریب د زړونو سختیدو لامل شو (3:7-19). که څه هم دوی د خدای کلام اوریدلی و، دا دوی ته ګټه ونه رسوله ځکه چې دوی ایمان نه درلود (4:2).
د خدای د خلکو لپاره نن ورځ یو راتلونکی آرام پاتې دی (4:9)، او له همدې امله خدای لاهم د نافرمانۍ او بې باورۍ په وړاندې اخطار ورکوي. راځئ چې د هغه آرام ته د ننوتلو لپاره هوښیار واوسو! یوازې هوښیاري د خدای سره هیڅ موقف نه ګټي، مګر د هغه غږ ته زموږ هوښیار ځواب به زموږ د ایمان حقیقت څرګند کړي. که څه هم ټوله انجیل ژوندی او پیاوړی دی، زموږ روحونه سوري کوي (4:12)، په دې شرایطو کې ځانګړی "د خدای کلام" د مسیح پیروي کولو لپاره د هغه بلنه ده، لکه څنګه چې اسراییل باید د موسی پیروي کړې وای. ایا موږ به اطاعت وکړو، یا به خپل زړونه سخت کړو؟
