۱ بيا مالِک خُدائ نوح ته وفرمائيل، ”د خپل ټول بال بچ سره کشتۍ ته وخېژه، ما ته پته ده چې يواځې تۀ په ټوله دُنيا کښې هغه صادق سړے يې چې ښۀ عمل کوې.
۳ نو مالِک خُدائ شېطان ته وفرمائيل، ”ستا زما د خِدمت کوونکى ايُوب په باره کښې څۀ خيال دے؟ په زمکه باندې د هغۀ په شان هيڅ څوک هم نشته، هغه يو بېداغه او نېک سړے دے چې هغه د خُدائ پاک نه يريږى او د بدۍ نه ځان ساتى. هغه تر اوسه پورې په خپل صداقت کښې قائم دے، اګر چې تا زۀ د هغۀ خِلاف لمسولم، چې بغېر د څۀ وجې نه يې په غضب آخته کړم.“
۱ ما د خپل ځان سره يو لوظ کړے دے چې يوې پېغلې ته به هم په غلط نظر باندې نۀ ګورم. ۲ پاس په آسمان کښې خُدائ پاک به زما دپاره څۀ کوى، او په قادر خُدائ کښې به زما ميراث څۀ وى؟ ۳ افت په ګناهګارو خلقو نۀ راغورزيږى څۀ، او مصيبت په هغه خلقو چې څوک بدعمله وى؟ ۴ زۀ چې څۀ هم کوم نو هغۀ ته پته ده، او زما په هر قدم باندې يې نظر دے. ۵ ما کله چا ته دروغ وئيلى دى څۀ، او يا مې چا له دوکه ورکړې ده څۀ؟ ۶ نو زۀ دې د اِنصاف په تله کښې وتللے شم، چې خُدائ پاک ته زما د صداقت پته ولګى. ۷ کۀ زما قدم د هغۀ د لارې نه اوړېدلے وى، او زما زړۀ زما د سترګو په خواهش پسې تلے وى، يا کۀ د څۀ بل څۀ ګناه شوى وى، ۸ نو ما پرېږده چې څۀ وکَرم او نور يې وخورى، او زما کَرلے فصل دې تباه شى. ۹ کۀ زۀ د ګاونډى په ښځه باندې مئين شم، او د هغې په دروازه کښې په طمع کښېنم، ۱۰ نو بيا دې زما ښځه د نورو دپاره مېچن وکړى، او پرېږده چې نور سړى د هغې سره څملى. ۱۱ ځکه چې دا به د شرم نه ډک کار وى، او دا به د سزا حقدار جرم وى، ۱۲ ځکه چې دا به د دوزخ په شان تباه کوونکے اور وى، او زما به هر څۀ تباه کړى. ۱۳ کۀ زما وينځې يا غلام ما ته شکايت کړے وى، او ما هغوئ سره اِنصاف نۀ وى کړے، ۱۴ نو بيا زۀ خُدائ پاک ته څنګه مخامخ کېدے شم؟ کله چې هغه حِساب کِتاب کوى نو زۀ څۀ جواب ورکړم؟ ۱۵ هغه خُدائ پاک چې زۀ يې پېدا کړے يم، زما نوکران يې هم پېدا کړى دى. ۱۶ ما کله هم د غريبانانو مدد نۀ دے پرېښے، او نۀ مې کونډې مايُوسه کړې دى، ۱۷ يا مې په روټۍ کښې د شومتوب نه کار اخستے وى، او دا مې يتيمانانو له نۀ وى ورکړې ۱۸ ځکه چې د ځوانۍ نه ما د يتيمانانو خيال لکه د يو پلار په شان ساتلے دے، او ټول عُمر مې په کونډو پام کړے دے. ۱۹ کۀ ما څوک په تکليف کښې ليدلے وى چې جامې يې نۀ وى، يا دومره غريب وى چې جامې نۀ شى اخستے، ۲۰ نو ما ورله د کپړو دپاره د خپلو ګډو وړئ ورکړې ده چې ځان په کښې ګرم کړى، او هغوئ زما شکريه ادا کړې ده. ۲۱ کۀ ما د يتيمانانو خِلاف خپل لاس اوچت کړے وى، ځکه چې ما ته پته وه چې په عدالت کښې زما ملګرى شته دے، ۲۲ نو زما لاسونه دې مات شى، او زما د تن نه دې پرې کړے شى. ۲۳ ځکه چې زۀ د خُدائ پاک د مصيبت نه په يره کښې وم، او زۀ د هغۀ د شان او شوکت په وړاندې نۀ شوم ودرېدلے. ۲۴ کۀ ما په سرو زرو يقين کړے وے، يا مې په سوچه سرو زرو باندې اعتبار کړے وے، ۲۵ کۀ ما د خپل مال دولت په وجه خوشحالى کړے وے، يا چې ما سره ډېر څۀ دى، ۲۶ کۀ ما په هغه وخت کښې نمر ته کتلے په کوم وخت کښې چې دا ځلېدو، يا مې سپوږمۍ ته کتلے چې د شان او شوکت سره روانه وى، ۲۷ او کۀ زما زړۀ په پټه د دې عبادت شروع کړے وے، او د دُعا دپاره مې ورته لاسونه اوچت کړے وے، ۲۸ دا به يو غلطى وے او قاضيانو به د دې په وجه سزا راکړے وے، ځکه چې زۀ به د خُدائ تعالىٰ مجرم وے. ۲۹ کۀ زۀ د هغه خلقو په تباهۍ باندې خوشحاله وے چا چې زما نه نفرت کولو، يا مې په هغه وخت کښې خوشحالى کولے چې بدعملى په هغوئ باندې غالِبه شوې وه، ۳۰ ما په خپله خولۀ باندې داسې ګناه نۀ ده کړې چې هغوئ ته مې د مرګ ښېرې کړے وے. ۳۱ زما په خاندان کښې هر يو کس ته پته ده، چې زما کور ته څوک هم راغلى دى نو د هغوئ ښۀ مېلمستيا شوې ده. ۳۲ ما په پردو خلقو هيڅکله بېغورى نۀ ده کړې چې هغوئ په کوڅه کښې شپه تېره کړى، او ما مسافرو ته خپلې دروازې کولاو ساتلې دى. ۳۳ کۀ ما خپله ګناه د نورو خلقو په شان پټه کړې وې، او غلطى مې په خپل زړۀ کښې پټه ساتلې وې، ۳۴ ځکه چې زۀ د ګڼې نه يا د خلقو د بېعزتۍ نه يرېدلے يم، چې غلے پاتې يم او د کور نه نۀ يم وتلے، ۳۵ نو اے کاش چې ما ته چا غوږ نيولے وے. زۀ ليکلى درکوم چې هره يوه خبره رښتيا ده. او قادر خُدائ دې زما فرياد واورى، او زما مخالفين دې ليکلے اِلزام راوړى چې زۀ يې وګورم. ۳۶ بېشکه زۀ به په فخر سره د اِلزام مقابله وکړم او زۀ به دا د تاج په شان په سر کړم. ۳۷ زۀ به هغۀ له د خپل عمل حِساب کِتاب ورکړم، او د هغۀ په حضور کښې به زړَور ولاړ يم. ۳۸ کۀ ما هغه زمکه قبضه کړې وى چې کومه زۀ کرَم او دا مې د خپل اصلى مالِک نه اخستې وى، ۳۹ کۀ د دې پېداوار ما بغېر د پېسو نه خوړلے وى، او کۀ ما د دې مالِکان وژلى وى، ۴۰ نو پرېږده چې د غنمو په ځائ ازغى وشى، او د اوربشو په ځائ دې ګنده واښۀ وشى.“ د ايُوب خبرې ختمې شوې.
پېدايښت ۷:۱ · ايُوب ۲:۳ · ايُوب ۳۱ · PYPB
پیغمبر حزقیال د بابیلون په ښار کې د نورو یهودي بندیانو سره د څښتن خدمت کاوه. دانیال هم لا دمخه په بابیلون کې و، چې شاهي خدمت ته مجبور شوی و. د یهودا سلطنت لاهم شتون درلود، مګر بې انصافي خپره وه. یوازې پنځه کاله وروسته له دې چې حزقیال دا پیغام ترلاسه کړ، نبوکدنصر د یهودا په وړاندې وروستی ځل راغی. اورشلیم فتح شو، ډیر یهودیان ونیول شول، ډیری ووژل شول، او معبد ویجاړ شو.
د داسې شرایطو سره سره، څښتن لاهم د خدای پرستۍ انفرادي شهادتونو ته ارزښت ورکړ، نوح، دانیال، او ایوب یې د هغو کسانو د قانع کونکي مثالونو په توګه یاد کړل چې له روحاني دښمنانو سره مخ شوي او د بریالي کونکو په توګه ژوند کاوه.
نوح په داسې نړۍ کې ژوند کاوه چې له تاوتریخوالي او فساد څخه ډکه وه، بیا هم څښتن هغه ته
بیا، دانیال د هغه چا په توګه ګڼل کیدی شي چې شیطان یې مات کړ. د بریدونو، تورونو، او حتی شیطاني فعالیتونو سره سره، د هغه د زړه وفاداري په کلکه په خدای پورې تړلې وه.
او دریم، ایوب هغه څوک دی چې بدن یې مات کړ. د هغه شخصي صداقت د خدای لخوا پخپله تایید شوی و (ایوب 2:3)، او د هغه د شخصي صداقت ریکارډ (ایوب 31) د ځان نظم یو د پام وړ کتلاګ دی.
دا درې کسان بې ګناه نه وو، البته؛ بیا هم خدای په ځانګړي ډول دلته دوی ومنل. بیا هم، موږ دا هم یادونه کوو چې بریالیتوب یو یوازینی کار کیدی شي. که دا سړي د حزقیال په وخت کې په یهودا کې ژوند کاوه، دوی به ډیر لږ ملګري درلودل. په هرصورت، دوی زموږ لپاره ګټور ماډلونه دي ځکه چې موږ هم په خپل وخت کې د بریالي کونکو په توګه هڅه کوو.