۱۸ نو يو ځل بيا زۀ د مالِک خُدائ په حضور کښې څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې پړمخې پرېوتم او نۀ مې څۀ خوړل او نۀ مې څۀ څښل. دا ځکه چې تاسو د مالِک خُدائ خِلاف ګناه کړې وه او هغه مو غصه کړے وو.
۲۵ نو په هغه څلوېښتو ورځو او څلوېښتو شپو کښې زۀ د مالِک خُدائ په حضور کښې پړمخې پروت وم، دا ځکه چې ما ته پته وه چې هغه ستاسو د تباه کولو اراده لرى.
۱ د بنى اِسرائيلو ټول قوم د صين بيابان نه په سفر روان شولو او د مالِک خُدائ په حُکم يې د يو ځائ نه بل ځائ ته کډه وړله. دوئ په رفيديم کښې خېمې ولګولې، خو هلته د دې خلقو دپاره د څښلو اوبۀ نۀ وې. ۲ نو په دې وجه خلق د موسىٰ سره په جګړه شول او وې وئيل، ”مونږ له د څښلو اوبۀ راکړه.“ موسىٰ دوئ ته وفرمائيل، ”تاسو ولې ما سره په جګړه يئ؟ تاسو ولې مالِک خُدائ په آزمېښت کښې اچوئ؟“ ۳ خو خلق ډېر تږى وُو او موسىٰ ته وغورېدل. دوئ ووئيل، ”تا مونږ ولې د مِصر نه راوويستلو؟ د دې دپاره چې مونږ، زمونږ بچى او زمونږ څاروى د تندې نه ووژنې؟“ ۴ نو موسىٰ مالِک خُدائ ته مِنت زارى وکړه او وې فرمائيل، ”زۀ دې خلقو سره څۀ وکړم؟ دوئ خو زما سنګسارولو ته تيار دى.“ ۵ مالِک خُدائ موسىٰ ته وفرمائيل، ”د ځان سره د بنى اِسرائيلو يو څو مشران روان کړه او د خلقو په وړاندې ځه. د ځان سره هغه امسا هم يوسه په کومه چې تا د نيل درياب وهلے وو. ۶ او ګوره، زۀ به په سينا کښې په يو ګټ باندې ستا په وړاندې ولاړ يم. تۀ هغه ګټ په امسا ووهه او د هغه ګټ نه به د خلقو دپاره د څښلو اوبۀ راوځى.“ نو موسىٰ د بنى اِسرائيلو د مشرانو په مخکښې هم دغه شان وکړل. ۷ نو هغۀ په دغه ځائ مسه (يعنې آزمېښت) او مريبه (يعنې جګړه) نوم کېښودو، ځکه چې بنى اِسرائيل په جګړه شول او مالِک خُدائ يې په آزمېښت کښې واچولو چې وې وئيل، ”مالِک خُدائ زمونږ مل دے کۀ نۀ دے؟“
۸ بيا عماليقيان راغلل او په رفيديم کښې يې په بنى اِسرائيلو باندې حمله وکړه. ۹ موسىٰ يشوَع ته وفرمائيل، ”يو څو سړى خوښ کړه او لاړ شه، سبا د عماليقيانو سره جنګ وکړه. زۀ به د غرۀ په سر ودرېږم او د خُدائ پاک طاقت لرونکې امسا به زما په لاس کښې وى.“ ۱۰ يشوَع هم هغه شان وکړل چې څنګه ورته موسىٰ فرمائيلى وُو او عماليقيانو سره يې جنګ وکړو او موسىٰ، هارون او حُور د غرۀ سر ته لاړل. ۱۱ تر کومې پورې چې موسىٰ لاسونه پورته نيولى وُو، اِسرائيليان په ګټه کښې وُو، خو چې کله هغۀ لاسونه لاندې کړل، نو عماليقيان په ګټه کښې شول. ۱۲ چې کله د موسىٰ لاسونه ستړى شول، نو هارون او حُور ورله د کښېناستو دپاره يو کاڼے راوړو او هغوئ د هغۀ يو څنګ او بل څنګ ته ولاړ وُو او د هغۀ لاسونه يې پورته نيولى وُو او د نمرپرېواتو پورې د هغۀ لاسونه نېغ وُو. ۱۳ نو داسې يشوَع عماليقيانو له پوره شکست ورکړو. ۱۴ بيا مالِک خُدائ موسىٰ ته وفرمائيل، ”دا فتح د ياد ساتلو دپاره د ځان سره وليکه. يشوَع ته دا واوروه چې زۀ به عماليقيان مکمل تباه کړم.“ ۱۵ موسىٰ يوه قربانګاه جوړه کړه او په هغې يې ”مالِک خُدائ زما د فتحې جنډا ده“ نوم کېښودو. ۱۶ نو ځکه هغۀ وفرمائيل، ”د مالِک خُدائ جنډا اوچته ونيسئ. مالِک خُدائ به د همېشه دپاره د عماليقيانو خِلاف جنګ جارى ساتى.“
ګردان ۹:۱۸ · ګردان ۹:۲۵ · هِجرت ۱۷ · PYPB
د موسی د ډیری ځانګړتیاوو په مینځ کې، یو چې خورا مهم دی دا دی چې هغه د دعا سړی و. کله چې اسراییل، له مصر څخه وتلي، د دښتې له لارې سفر کاوه، د عمالیق خلک د دوی په وړاندې د جګړې لپاره راووتل. له یوې لوړې نقطې څخه چیرې چې هغه کولی شي جګړه وګوري، موسی خپل لاسونه د اسراییلو د لښکرو لپاره د بریا لپاره خدای ته پورته کړل (خروج ۱۷).
په بل وخت کې، کله چې موسی د خپلې خور میریم لخوا نیوکه شو، او څښتن هغه په جذام ووهله، موسی د هغې لپاره څښتن ته دعا وکړه (شمیرې ۱۲). کله چې د اسراییلو خلکو د سرو زرو خوسکي په وړاندې سجده وکړه چې هارون جوړ کړی و – خدای له دوی څخه ډیر ناخوښه و تر دې حده چې هغه موسی ته وویل چې هغه به د دوی نوم له آسمان لاندې له منځه یوسي – موسی د څښتن په وړاندې راپرېوت، د دوی په استازیتوب یې دعا وکړه، لکه په لومړي سر کې، د څلویښتو ورځو او څلویښتو شپو لپاره پرته له خوړو یا اوبو څخه. هغه د هارون لپاره هم دعا وکړه، ترڅو خدای هغه د سرو زرو بت جوړولو لپاره له منځه ونه یوسي.
بیا یو څه وخت وروسته، کله چې د اسراییلو خلکو ته وویل شول چې ځمکې ته لاړ شي او قبضه یې کړي او دوی دا کار رد کړ، خدای بیا موسی ته اعلان وکړ چې هغه به دوی له منځه یوسي او له موسی څخه به د اسراییلو څخه لوی ملت جوړ کړي. موسی بیا د څښتن په وړاندې د څلویښتو ورځو او څلویښتو شپو لپاره راپرېوت او دعا یې وکړه چې خدای دې د خپل عزت او جلال لپاره کار وکړي (تثنیه ۹:۲۵). موسی په دعا کې په تودوخه کار وکړ، په خپل ځان باندې په لوی قربانۍ سره، او دا د ځان لپاره نه بلکې د نورو په استازیتوب – حتی هغه څوک چې هغه ته یې زیان رسولی و – د دوی د ښه والي او ساتنې لپاره. د هغه انګیزه دا وه چې خدای به عزت او جلال ترلاسه کړي. زموږ لپاره څومره ښه مثال او نمونه! راځئ چې دعا وکړو.
