۱ هغه څوک چې په تخت ناست وو ما د هغۀ په ښى لاس کښې يو طومار وليدو چې دننه او بهر دواړو طرفو ته پرې ليکل وُو او اووۀ مهرونه پرې لګېدلى وُو. ۲ او ما يوه طاقتوره فرښته وليده چې په اوچت آواز يې اعلان کولو چې، ”څوک د دې قابل دے چې طومار پرانيزى او مهرونه يې مات کړى؟“ ۳ خو هيڅوک هم نۀ وو، نۀ په آسمان کښې، نۀ په زمکه او نۀ د زمکې د لاندې وو چې طومار يې کولاو کړے وے او يا يې دننه کتلے وے. ۴ نو ما ډېر وژړل ځکه چې هيڅوک هم د دې لائق نۀ وو چې دا طومار يې پرانستلے شو يا چې يې ورته کتلے شو. ۵ بيا په مشرانو کښې يو راته ووئيل چې، ”ژاړه مه ځکه چې د يهوداه د قبيلې ازمرے چې د داؤد د نسل نه دے، هغه کاميابى حاصله کړې ده نو طومار به پرانيزى او اووۀ مهرونه به يې مات کړى.“ ۶ بيا ما د تخت په مينځ کښې او د څلورو جاندارو او د مشرانو په مينځ کښې يو لکه د حلال شوى ګډورى وليدو چې اووۀ ښکرونه او اووۀ سترګې يې وې چې د خُدائ پاک اووۀ روحونه دى چې ټولې دُنيا ته لېږلے شوى دى. ۷ او هغه ورغلو او څوک چې په تخت ناست وو د هغۀ د ښى لاس نه يې هغه طومار واخستو. ۸ کله چې هغۀ طومار واخستو نو څلور جاندار او څليريشت مشران د هغه ګډُورى په وړاندې په سجده شول، او د هر يو سره يو ستار وو او ورسره د خوشبويۍ نه ډک د سرو زرو جامونه وُو چې د مقدسينو دُعاګانې دى. ۹ او هغوئ دا نوے حمد وئيلو چې، ”تۀ د دې لائق يې چې طومار واخلې او د دې مهرونه کولاو کړې ځکه چې تۀ حلال کړے شوې او د خپلې وينې په فديه دې د خُدائ پاک دپاره د هر خيل، د هرې ژبې او د هر قوم او خلق په بيعه واخستل. ۱۰ او د هغوئ نه تا د اِمامانو بادشاهى جوړه کړه چې زمونږ د خُدائ پاک خِدمت وکړى او هغوئ به په زمکه بادشاهى کوى.“ ۱۱ بيا چې ما وکتل نو د بېشمېره فرښتو آوازونه مې واورېدل چې هغه د تخت او د جاندارو او د مشرانو نه چاپېره وې او د هغوئ شمېر په زرګونو او لکونو کښې وو، ۱۲ او هغوئ په زوره سندرې وئيلې چې، ”هغه ګډُورے چې حلال کړے شو، د دې لائق دے چې ټول قُدرت، دولت، حِکمت، لوئى، عزت، جلال او برکت حاصل کړى.“ ۱۳ او بيا ما واورېدل چې ټول مخلوقات چې په آسمان کښې، په زمکه باندې، د زمکې د لاندې يا په سمندر کښې دى، هغوئ ټولو ثناء صِفت کولو چې، ”د هغه چا څوک چې په تخت ناست دے او ګډُورى ته برکت، عزت، شان او قُدرت دې تل تر تله وى.“ ۱۴ او څلور واړو جاندارو پرې، ”آمين“ ووې او مشران د عبادت دپاره په سجده پرېوتل.
رويا ۵ · PYPB
په وحی 5 کې، موږ د عیسی د خلاصون جلال لرو، او هلته موږ هغه، د وژل شوي وري په توګه، د تخت په مینځ کې وینو. چیغې وهل کیږي، "څوک د طومار پرانستلو وړ دی؟" د خدای په لاس کې یو طومار دی. دا طومار د ځمکې په اړه د خدای موخې او مشورې لري. دا ننګونه راځي، "څوک وړ دی؟" یوحنا وایي، "زه ډیر ژړل." هغه پوهیده چې هغه پخپله وړ نه و، او هغه د یو چا په لټه کې و چې راشي او وړ وي. ایا یوسف، موسی، سموئیل، یا ایلیا به نه راځي؟ نه، نه پلار، نه کاهن، نه پیغمبر وړ و؛ نه پیټر، نه پاول، نه پخپله؛ او هغه "ډیر ژړل." بیا، څه پیښیږي؟ د یهودا د قبیلې زمری غالب کیږي. یوحنا شاوخوا ته ګوري چې زمری ومومي، او هغه وایي، "وګورئ، د تخت په مینځ کې ... یو وری ولاړ و لکه څنګه چې وژل شوی وي." هلته موږ کولی شو عیسی، ژغورونکی، زما ژغورونکی وګورو!
او کله چې عیسی خپل لاس د طومار اخیستلو لپاره اوږدوي، آسمان څه ویني؟ دا د میخونو نښې ویني، چې په صلیب باندې د هغه د مرګ په اړه وایي، او په آسمان کې ټول یوځای سر ټیټوي، او سندرې وایي، "تاسو د طومار اخیستلو او د هغې مهرونو پرانستلو وړ یاست؛ ځکه چې تاسو وژل شوي یاست، او موږ مو په خپله وینه خدای ته خلاص کړي یو."
هیڅوک د عیسی پرته د خدای ذهن څرګندولو، یا د خدای موخې پلي کولو وړ نه دی. له همدې امله هغه طومار اخلي. ایا تاسو ډاډه یاست چې د هغه سره به یاست کله چې هغه طومار اخلي او مهرونه ماتوي؟ که تاسو نه یاست، چیرته ځئ؟ تاسو یا یو جلال ته پابند سنت یاست، یا یو دوزخ ته پابند ګناهکار. تاسو وایئ، "دا کرښه ډیره ښه رسموي." ښه، زه به دا ومنم، مګر زه کرښه د خدای په پرتله ښه نه رسموم. یو جلال ته پابند سنت! اوه، څومره برکت! دا یوه د پام وړ جمله ده؛ زه یې خوښوم - یو سړی د خدای د فضل له لارې جلال ته پابند.
